Rząd chce zwiększyć liczbę transplantacji

Docelowo w szpitalach ma pracować 200 koordynatorów transplantacyjnych

Polscy specjaliści wzorują się na sprawdzonym systemie hiszpańskim

Transplantacje to sprawdzona, skuteczna i ekonomicznie uzasadniona metoda leczenia. Tymczasem do końca listopada 2008 r. w Polsce dokonano przeszczepień narządów zaledwie od 392 zmarłych dawców. Tylko w przedostatnim miesiącu 2008 r. na tę procedurę ratującą życie oczekiwało prawie 2 tys. osób.

Natomiast w całej Unii Europejskiej czeka na przeszczepienie narządów około 56 tys. osób. Każdego dnia 12 z nich umiera, bo nie ma dawców.

Być może w Polsce zmieni się sytuacja po wprowadzeniu nowelizacji ustawy transplantacyjnej, którą rząd skieruje wkrótce do Sejmu. Ma ona dać podstawę do powstania sieci koordynatorów lokalnych (w szpitalach, które kwalifikują się do pobierania narządów) oraz regionalnych (w ośrodkach kwalifikacyjnych).

Taki system wprowadziła Hiszpania. Po kilku latach od uchwalenia ustawy dotyczącej tej kwestii, kraj ten ma najwyższy na świecie wskaźnik dawstwa narządów w przeliczeniu na milion mieszkańców. Transplantolodzy od wielu lat podkreślają, że barierą rozwoju przeszczepiania narządów w Polsce jest brak dawców. Co prawda, każdy szpital jest zobowiązany do tego, by przekazywać do Poltransplantu informację o potencjalnym dawcy, ale w praktyce robi to niewiele placówek.

- Koordynator będzie w stanie zapewnić, że ten obowiązek będzie przestrzegany - mówi szef Centrum Organizacyjno-Koordynacyjnego do Spraw Transplantacji Poltransplant prof. Janusz Wałaszewski.

Taka osoba będzie również przeszkolona w odpowiedni sposób, żeby taktownie i rzeczowo rozmawiać z rodziną zmarłego. W Polsce obowiązuje tzw. zgoda domniemana na pobieranie narządów po śmierci. Polega ona na tym, że jeśli zmarły za życia nie złożył sprzeciwu, oznacza to domniemanie, że zgadza się na pobranie narządu. W praktyce rodziny często nie zgadzają się jednak na dawstwo. (Centralny Rejestr Sprzeciwów znajduje się na stronie www.poltransplant.org.pl).

Nowelizacja wprowadzi też obowiązek cyklicznego szkolenia osób, które uczestniczą w procedurach dotyczących pobierania i przeszczepiania narządów i tkanek. Mają być one opłacane ze środków publicznych.