Żeby wyjechać do sanatorium, od stycznia będzie potrzebne nowe skierowanie

Od stycznia będą rozpatrywane tylko te druki, które zostały wystawione zgodnie z wymogami rozporządzenia ministra zdrowia z 7 lipca 2011 r. w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową (Dz.U. nr 142, poz. 835). Dotychczasowe utracą ważność. Skierowanie musi wystawić lekarz, który ma umowę z NFZ lub jest zatrudniony u świadczeniodawcy, który ją zawarł. Może to być lekarz rodzinny, specjalista lub pracujący w szpitalu, w którym pacjent był leczony.

Leczenie nie dla każdego

Wysyłając pacjenta na leczenie uzdrowiskowe, lekarz weźmie pod uwagę: jego stan zdrowia, brak przeciwwskazań oraz dotychczasowy przebieg i wyniki leczenia uzdrowiskowego, jeśli ubezpieczony już z niego korzystał. Przeciwwskazaniami, które wykluczają możliwość takiej kuracji, są m.in. choroba nowotworowa, ostra choroba zakaźna, wskazanie do zabiegu chirurgicznego w trybie ostrym, niewydolność krążenia i oddychania czy padaczka.

W skierowaniu lekarz może określić miejsce i rodzaj leczenia. Do skierowania powinna być dołączona karta informacyjna, zawierająca niezbędne dane dotyczące przebiegu choroby. Skierowanie wraz z dokumentacją medyczną przesyła się do wojewódzkiego oddziału NFZ właściwego ze względu na miejsce zamieszkania pacjenta.

Dokument przesłany przez pacjenta lub lekarza w NFZ weryfikuje lekarz specjalista. Powinien to zrobić w ciągu 30 dni, ale termin ten może zostać wydłużony o kolejne 14 dni, gdy trzeba uzupełnić dokumentację. Leczenie w sanatorium jest dla osoby ubezpieczonej bezpłatne. Pacjent musi jednak pokryć część kosztów wyżywienia i zakwaterowania w sanatorium. Wysokość opłat jest uzależniona od terminu pobytu - odpłatność jest niższa od 1 października do 30 kwietnia, wyższa natomiast w pozostałych miesiącach roku. Koszty zakwaterowania, jakie ponosi pacjent, są też uzależnione od standardu pokoju (czy jest jedno- lub wieloosobowy i czy jest w nim łazienka).

Pacjent też musi płacić

Częściowa odpłatność pacjenta za wyżywienie i zakwaterowanie wynosi od 8 zł za dobę w pokoju o najniższym standardzie i poza sezonem do 31,50 zł za dobę w pokoju o podwyższonym standardzie i w okresie od maja do końca września. Kosztów związanych z wyżywieniem i zakwaterowaniem w uzdrowiskach nie ponoszą dzieci i młodzież do ukończenia 18 lat, a jeżeli kształcą się dalej - do 26 lat. Zwolnione z nich są także dzieci niepełnosprawne w znacznym stopniu, bez ograniczenia wieku, a także uprawnione do renty rodzinnej. Za okres pobytu w sanatorium jest pobierana opłata uzdrowiskowa, której wysokość jest zróżnicowana w poszczególnych uzdrowiskach. Opłat takich nie pobiera się od osób przebywających na leczeniu szpitalnym.

Beata Lisowska

beata.lisowska@infor.pl

Art. 33 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 164, poz. 1027 z późn. zm.).

Par. 2 - 9 rozporządzenia ministra zdrowia z 7 lipca 2011 r. w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową (Dz.U. nr 142, poz. 835).

Załącznik nr 2 do rozporządzenia ministra zdrowia z 28 sierpnia 2009 r.w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego (Dz.U. nr 139, poz. 1136 z późn. zm.).