Po pierwsze: bezpiecznie

Leki stosowane w leczeniu każdej choroby powinny spełniać jednocześnie dwa warunki: potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa. W przypadku zwyrodnienia plamki żółtej jest obecnie zarejestrowany tylko jeden lek spełniający oba wymienione wymagania - lucentis (ranibizumab). Mimo to w leczeniu AMD stosowany jest także inny lek, avastin (bevacizumab), mający rejestrację jedynie w leczeniu onkologicznym, do którego stosowania skłania niższa cena.

Jednak czy koszt leku może być argumentem, skoro wiadomo, że bevacizumab nie ma wiarygodnych badań potwierdzających jego bezpieczeństwo w okulistyce? Obie substancje są podobne, jednak nie identyczne. Ich mechanizmy działania istotnie różnią się od siebie, co przekłada się na bezpieczeństwo. Praktycznie wszystkie badania naukowe potwierdzają zwiększone ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych u pacjentów stosujących avastin.

Jednocześnie leczenie ranibizumabem w placówkach publicznych, pomimo że jest on lekiem refundowanym, jest już praktycznie niemożliwe z powodu wyczerpania limitów. Zwyrodnienie plamki żółtej postępuje bardzo szybko, a nieleczone prowadzi do ślepoty. Pacjenci szukają więc pomocy w gabinetach prywatnych. Zdesperowani, biedniejsi, są zmuszeni do korzystania z tańszego avastinu, nie mając często świadomości, że jest on wykorzystywany w okulistyce eksperymentalnie. Ci bardziej zamożni wybierają bezpieczniejszy lucentis.

Zaistniała sytuacja bardzo niepokoi środowisko pacjentów chorych na AMD, o czym od kilku lat informujemy. Niestety niektóre instytucje odpowiedzialne za politykę zdrowotną dążą do usankcjonowania stosowania avastinu poza wskazaniem w okulistyce, nawet pomimo braku jakichkolwiek podstaw prawnych ku temu. Dlaczego tak się dzieje? Czy polityka oszczędności może być ważniejsza od dobra pacjenta?

@RY1@i02/2011/113/i02.2011.113.050.004b.001.jpg@RY2@

Małgorzata Pacholec, prezes Stowarzyszenia Retina AMD Polska

Małgorzata Pacholec

prezes Stowarzyszenia Retina AMD Polska