Droga do zdrowia szybsza i łatwiejsza

POCZĄTEK DROGI

Pacjent, który doświadcza ciągłego bólu głowy, męczy go uporczywy kaszel lub zauważył niepokojącą zmianę na skórze, nie powinien ich ignorować. To mogą być objawy choroby nowotworowej, o których trzeba poinformować lekarza rodzinnego, pamiętając, że każdy nowotwór odpowiednio wcześnie zdiagnozowany jest wyleczalny. Jeśli lekarz pierwszego kontaktu na podstawie objawów poweźmie podejrzenie istnienia nowotworu, skieruje pacjenta na badania, które pozwolą potwierdzić lub wykluczyć rozpoznanie.

LEKARZ PODSTAWOWEJ OPIEKI ZDROWOTNEJ (POZ)

W gabinecie medyka pierwszego kontaktu będzie inicjowana szybka ścieżka diagnostyki i leczenia onkologicznego. Lekarz ma 14 dni na wykonanie choremu z uzasadnionym podejrzeniem choroby nowotworowej podstawowych badań, np. morfologii lub USG. Musi dotrzymać terminu, jeśli chce otrzymać od NFZ wyższą stawkę za leczenie pacjenta.

WYLECZONY Z CHOROBY ONKOLOGICZNEJ

Kiedy lekarz prowadzący zdecyduje o zakończeniu terapii szpitalnej, pacjent zgłasza się ponownie do swojego lekarza rodzinnego. Do niego też jest przekazywana karta diagnostyki i leczenia onkologicznego. Zadaniem lekarza jest wykonanie badań kontrolnych i monitorowanie stanu pacjenta we współpracy z lekarzem specjalistą, który uczestniczył w poprzednich badaniach. W razie niepokojących sygnałów może przeprowadzić diagnostykę, a jeśli choroba powróci, skierować pacjenta powtórnie do szpitala.

BRAK CHOROBY ONKOLOGICZNEJ

Jeśli podejrzenie nowotworu się nie potwierdzi, może to oznaczać, że pacjent cierpi na inne nieonkologiczne schorzenie. Lekarz sam będzie kontynuował jego leczenie w normalnym trybie lub skieruje chorego do odpowiedniego specjalisty. Jednak pacjentowi nie będzie już przysługiwała szybka ścieżka.

LECZENIE SZPITALNE

Przebieg leczenia ustalonego przez konsylium będzie wpisywany do karty diagnostycznej. Koordynator ma m.in.dbać o to, aby dokumentacja była kompletna. Jego zadaniem będzie też udzielanie pacjentowi wszystkich niezbędnych informacji związanych z leczeniem onkologicznym i zapewnienie przepływu informacji na wszystkich etapach terapii, tak aby leczenie było dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta. Przez cały czas pacjent będzie miał możliwość kontaktu z koordynatorem nadzorującym proces terapii. Powinien mieć do niego bezpośredni kontakt, np. numer telefonu komórkowego. Koordynator będzie towarzyszył pacjentowi aż do zakończenia leczenia, który następnie (wraz z dokumentacją i zaleceniami) przejdzie pod opiekę lekarza specjalisty. Jeśli jego stan zdrowia się nie pogorszy i potwierdzą to wyniki badań, zostanie skierowany z programem długofalowej opieki do lekarza POZ, który ponownie stanie się jego lekarzem prowadzącym.

DIAGNOSTYKA ZLECONA PRZEZ LEKARZA POZ

U lekarza rodzinnego pacjent może mieć zrobione kilkadziesiąt badań. Lekarz zleci ich wykonanie w laboratorium lub ośrodku diagnostycznym, który ma podpisaną z nim umowę. Wszystkie będą sfinansowane z jego budżetu, a nie z kieszeni chorego. Lista badań, które można wykonać w POZ, obejmuje oprócz prostych analiz, takich jak morfologia, także testy tarczycowe, badanie w kierunku prostaty, EKG w spoczynku, spirometrię, badania RTG oraz USG m.in. tarczycy, nerek lub węzłów chłonnych. Lekarz rodzinny może też wystawiać skierowanie na badania endoskopowe: gastroskopię i kolonoskopię. Lekarz pierwszego kontaktu, który będzie miał pewność, że chory ma raka, ma prawo wysłać go w trybie przyspieszonym od razu do szpitala. W większości przypadków jednak będzie musiał kierować na badania do specjalistów, by oni potwierdzili wstępną diagnozę.

LECZENIE SZPITALNE

Przy przyjęciu pacjenta do szpitala zbierze się konsylium, czyli zespół specjalistów, który będzie konsultował wyniki badań pacjenta i na tej podstawie opracuje plan i harmonogram leczenia. Ustali m.in. rodzaje terapii, czyli zakwalifikuje pacjenta do leczenia zabiegowego, chemioterapii lub radioterapii. W skład zespołu, który będzie omawiał sytuację zdrowotną chorego, powinien wchodzić onkolog lub hematolog, radiolog lub specjalista w dziedzinie radioterapii, chirurg onkologiczny lub chirurg ogólny, w zależności od umiejscowienia nowotworu. W konsylium będą mogły uczestniczyć także inne osoby, między innymi: pielęgniarka, psycholog albo inny pracownik medyczny. W jego skład będzie też wchodził lekarz prowadzący. To on będzie czuwał nad przebiegiem terapii. Zadaniem konsylium jest także wybór koordynatora, który nie musi być lekarzem, ale musi być członkiem konsylium.

KARTA PACJENTA

Każda osoba, u której lekarz stwierdzi objawy nowotworu, otrzyma kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego, tzw. zieloną kartę. Dokument wystawi lekarz rodzinny. Na jego podstawie chory będzie mógł korzystać z badań niezbędnych do ostatecznego rozpoznania i szybko rozpocząć leczenie.

DIAGNOSTYKA WSTĘPNA

W jej ramach pacjent będzie miał wykonaną diagnostykę onkologiczną, której nie można przeprowadzić w placówce podstawowej opieki zdrowotnej. Na wykonanie badań, np. biopsji, oraz uzyskanie ich wyników, które potwierdzą lub wykluczą nowotwór, specjalista będzie miał dwa tygodnie.

DIAGNOSTYKA POGŁĘBIONA

Gdy już na pewno będzie wiadomo, że chory cierpi na nowotwór, niezbędne może się okazać wykonanie także diagnostyki pogłębionej, np. badania histopatologicznego, które obejmuje nie tylko pojedyncze komórki, ale całe tkanki. Pozwoli ono na wskazanie typu nowotworu oraz umożliwi ocenę zaawansowania choroby. Na wykonanie takiej pogłębionej diagnostyki lekarz AOS będzie miał również dwa tygodnie. Niedotrzymanie terminów na wykonanie wstępnej i pogłębionej diagnostyki spowoduje obniżenie finansowania placówce AOS.

AMBULATORYJNA OPIEKA SPECJALISTYCZNA (AOS)

Lekarz rodzinny skieruje pacjenta z kartą diagnostyki i leczenia onkologicznego do przychodni specjalistycznej. Dzięki karcie chory czeka na wizytę do specjalisty nie dłużej niż siedem dni. Lekarz przyjmuje go poza kolejnością, otrzymując za to dodatkowe pieniądze z funduszu. Specjalista ma zweryfikować podejrzenia lekarza podstawowej opieki zdrowotnej i potwierdzić lub wykluczyć nowotwór. Kieruje więc chorego na badania podstawowe i pogłębione, które w przypadku choroby zdiagnozują jej stopień zaawansowania.

BADANIA DIAGNOSTYCZNE AOS

Do tej pory największym problemem był czas oczekiwania na badania, a chorzy na poprawną diagnozę czekali czasem nawet kilka miesięcy. Teraz lekarz specjalista nie tylko ma ich szybko przyjąć, ale także w określonym terminie wykonać wszystkie potrzebne analizy. Ma dwa tygodnie na wykonanie badań podstawowych i kolejne dwa na zrobienie pogłębionych. Ich wyniki nie tylko będą decydować, czy chory ma być pilnie skierowany na leczenie do szpitala onkologicznego, ale również stanowić podstawę dla onkologów, którzy przejmą pieczę nad pacjentem. Wyniki badań zostaną wpisane do karty diagnostyki i leczenia onkologicznego i na ich podstawie zostanie wytyczona ścieżka leczenia.

@RY1@i02/2015/005/i02.2015.005.00700020a.101.jpg@RY2@

RYS. JAROSŁAW ŁOKIETEK

@RY1@i02/2015/005/i02.2015.005.00700020a.802.jpg@RY2@