Profilowanie nie dyskryminuje bezrobotnych

@RY1@i02/2014/234/i02.2014.234.18300080a.802.jpg@RY2@

Nie ma podstaw, aby kwestionariusz z pytaniami dla bezrobotnych, na podstawie którego przeprowadza się profilowanie pomocy dla nich, jak również "Podręcznik dla pracowników powiatowych urzędów pracy", mający uławiać przeprowadzanie tej procedury, były uważane za narzędzia dyskryminacji. Tak Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej odpiera zarzuty zgłaszane ostatnio przez Dziennik Internautów i Fundację Panoptykon.

Resort zapewnia, że podręcznik przedstawia wiedzę na temat barier w dostępie do zatrudnienia opartą na badaniach ośrodków naukowych. Opisuje m.in. sytuację grup w gorszej sytuacji na rynku pracy, ale tylko w celu przygotowania konkretnych metod pomocy dla nich, a nie ich stygmatyzacji czy dyskryminacji. Wskazuje m.in., że szanse w dostępie do zatrudnienia kobiet są mniejsze, że sytuacja niepełnosprawnych na rynku pracy jest obiektywnie gorsza niż zdrowych, a jedną z przyczyn odmowy przez bezrobotnego przyjęcia propozycji pomocy może być zarabianie na czarno. Nie oznacza to jednak, że tacy bezrobotni będą przy profilowaniu traktowani gorzej - zapewnia MPiPS.

Tłumaczy, że podręcznik ma jedynie za zadanie uczulać pracowników urzędów pracy na występowanie takich zjawisk. Dzięki temu, że mechanizm profilowania uwzględnia różnice szans na rynku pracy, możliwe jest np. zakwalifikowanie osoby niepełnosprawnej o wysokich kwalifikacjach do profilu II (gdzie mogą liczyć na zatrudnienie subsydiowane) zamiast do I, do którego dostałaby się, gdyby była w pełni sprawna. A to - zdaniem resortu - oznacza de facto lepsze, a nie gorsze traktowanie.

MPiPS zaprzecza, jakoby bezrobotni zakwalifikowani do profilu I (osoby najbliższe rynku pracy) i III (najbardziej od niego oddalone) w praktyce nie dostawali żadnej pomocy. Ci pierwsi mają bowiem dostęp do ofert pracy, a także wybranych form wsparcia, takich jak szkolenia, bony stażowe czy dofinansowanie podjęcia działalności gospodarczej. Natomiast dla grupy objętej profilem III przewidziano m.in. programy specjalne (a w nich można stosować takie formy pomocy, jak np. staże czy szkolenia), Program Aktywizacja i Integracja czy skierowanie do zatrudnienia wspieranego.

Resort przyznaje, że doradca klienta ma możliwość zmiany profilu ustalonego przez system informatyczny, np. gdy jest przekonany, że bezrobotny odpowiadał nieszczerze. Podkreśla jednak, że zdarza się to bardzo rzadko. Na zmianę profilu urzędy decydują się w niespełna 1 proc. przypadków, a dominują przy tym zmiany z profilu I na II i z III na II, a więc takie, które w obiegowej opinii uważane są za polepszające sytuację bezrobotnego.

Jak zapewnia MPiPS, przepisy dotyczące profilowania pomocy dla bezrobotnych pozostają w zgodzie z konstytucyjną zasadą równości, która akceptuje także odmienne podejście do różnych osób. Są również zgodne z wytycznymi Komisji Europejskiej, a także zbieżne z działaniami krajów UE oraz Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju.

Karolina Topolska

 karolina.topolska@infor.pl