Jesteśmy za bardzo stąd

Karl Markus Grauss, wydawca i redaktor naczelny wychodzącego w Salzburgu dwumiesięcznika "Literatur und Kritik" w książce "Europejski alfabet" będącej zbiorem pojęć stanowiących naturalną część europejskiego kodu językowo-semantycznego, pisze tak: "Jeżeli ma się wystarczające środki, można rozbijać się po świecie i jako zglobalizowany tubylec wszędzie czuć się u siebie. Tymczasem zaś miliony ludzi, bez względu na to, jak długo harują w jakimś miejscu, na zawsze pozostaną tymi samymi obcokrajowcami, którymi byli w momencie swojego przybycia". Oznacza to mniej więcej tyle: niektórzy z nas, nawet gdyby stanęli na głowie, nie są stworzeni do roli kosmopolitów. Jeśli już muszą udać się na emigrację, bo w kraju - w danej chwili - nie mają perspektyw na sensowne życie, tak materialne, jak i społeczne, robią to z niechęcią. Licząc, że kiedy tylko nadarzy się okazja wrócą, by żyć tak, jak się przez lata przyzwyczaili - w sąsiedztwie znajomych ulic i znajomych twarzy, bez szczególnych uniesień, ale i stosunkowo wygodnie.