Najwyższy przejaw patriotyzmu

Nie pamięta, kiedy jej syn po raz pierwszy wrócił do domu z płaczem. Pamięta za to doskonale słowa, które po wielu godzinach namawiania udało jej się z niego wydusić. Po lekcji wf. koledzy kazali mu położyć się na podłodze w szatni. Dlaczego? Bo asfalt musi leżeć. - I nagle do mnie dotarło. Podarte okładki zeszytów, połamane kredki. Zrozumiałam, co od miesięcy przechodziło moje dziecko - mówi Joanna. Jej syn miał wtedy osiem lat, był w III klasie podstawówki. - Boże, jak ja się wściekłam. Zrobiłam w szkole awanturę - wspomina. Jej mąż pochodzi z Tunezji. Zdecydowali się na życie w Polsce, bo tak miało być łatwiej. I rzeczywiście do pewnego momentu tak było. Dziś Joanna wybiera anonimowość, nawet za cenę bezkarności winnych. Dlaczego? - Jeśli powiem, co naprawdę myślę, jutro przeczytam wpis pod swoim nazwiskiem w sieci, pojutrze będę musiała zamknąć profil na Facebooku, a za tydzień...