Po co nam fundacje polityczne?

Pierwszy problem polega na tym, że już obecnie działa, przyjmując podobne zadania, wiele fundacji w Polsce. Część bardzo dobrze, część tak sobie, część fatalnie. Nie jest to bowiem proste. Proste jest organizowanie paneli, do udziału w których zachęci się lub niemal siłą namówi kilka znanych postaci, każdy powie coś przez dziesięć minut, potem trochę podyskutują i pójdą domu, podobnie jak widzowie, tyle że nikt nie będzie ani trochę mądrzejszy. Gdybym korzystał z zaproszeń, to mógłbym w takich zgromadzeniach uczestniczyć kilka razy dziennie. Przyjąłem jednak zasadę, że na panele tego typu po prostu nie chodzę. Ponadto gdybym policzył inicjatywy, które miały zmierzać do podniesienia poziomu debaty publicznej w Polsce, i to inicjatywy wszczynane przez całkiem poważnych ludzi, to bym na pewno lekko doliczył się pięćdziesiątki. Z żadnej nic nie wynikło. We wszystkich mieli uczestniczyć mniej więcej ci sami ludzie, bo ludzi fachowych i umiejętnych, a zarazem w miarę znanych, jest w zakresie życia publicznego w Polsce niewielu, a jeszcze mniej, jeżeli dodać konieczny wymóg braku wyraźnego politycznego zaangażowania.