Rodzicielski dobrobyt z łyżką dziegciu

Jeśli w jakiejś dziedzinie można uznać Polskę za kraj opiekuńczy, to na pewno jest nią polityka prorodzinna. W tej kwestii w ciągu ostatniego dziesięciolecia nad Wisłą dokonał się prawdziwy przełom. Polega on przede wszystkim na tym, że zarówno elity rządzące, jak i opinia publiczna dostrzegły wreszcie ogromne zagrożenie, jakim jest zapaść demograficzna. Ze względu na malejącą od trzech dekad liczbę urodzeń jest ona nieunikniona, ale o jej rozmiarach i skutkach, jakie wywoła w życiu gospodarczym i społecznym, może zdecydować to, jakie kroki wspierające dzietność podejmie państwo. Problem polega na tym, że niejako z definicji będzie ono poruszać się trochę jak we mgle - sukces państwowej polityki zależy bowiem od tego, czy decyzję o założeniu rodziny, a więc w bardzo prywatnej sprawie, podejmie sam obywatel.