KPO – ustąpiły obie strony

Ostatnie korekty były wprowadzane na finiszu sejmowych prac. W tym przypadku chodzi o drugi kamień milowy, którego nazwa brzmi: „Reforma mająca na celu naprawienie sytuacji sędziów dotkniętych orzeczeniami Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego w sprawach dyscyplinarnych i immunitetów sędziowskich”. Temu wątkowi towarzyszyły konkretne ustalenia, zgodnie z którymi tacy sędziowie powinni otrzymać dostęp do procedury odwoławczej. Pierwotnie Komisja Europejska domagała się automatycznego przywrócenia sędziów do orzekania oraz anulowania kar i decyzji Izby Dyscyplinarnej, ale polski rząd tłumaczył, że takie rozwiązanie godziłoby w niezawisłość sędziowską i naruszało konstytucję. Poza tym dochodzi kwestia, jak odróżnić tych, wobec których decyzje były niezasadne, od tych, którzy faktycznie powinni podlegać rozstrzygnięciom dyscyplinarnym.

Ostatecznie Komisja ustąpiła, ale jak wynika z dokumentów, do jakich dotarł DGP, w zamian za bardzo konkretne gwarancje dotyczące terminów rozstrzygnięcia tych spraw. W uzgodnieniach znalazł się zapis, że „ustawa określi termin na przeprowadzenie pierwszego posiedzenia w takich sprawach w ciągu 3 miesięcy od wpłynięcia wniosku, oraz że takie sprawy zostaną rozstrzygnięte w ciągu 12 miesięcy od wpłynięcia wniosku”. W pierwotnym projekcie dotyczącym likwidacji ID przesłanym przez prezydenta takie terminy się nie pojawiły. Prezydent zaproponował ścieżkę weryfikacji decyzji Izby Dyscyplinarnej. Przewidywała ona, że w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie ustawy będą mogli z niej skorzystać sędziowie, wobec których zapadł prawomocny wyrok dyscyplinarny stwierdzający odpowiedzialność dyscyplinarną lub została podjęta uchwała prawomocnie zezwalająca na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.