To nie czas na awanse

Fundacja Court Watch Polska nagrodziła panią tytułem Obywatelskiego Sędziego Roku za organizację Dnia Edukacji Prawnej. Jak pokazuje przykład pewnego sędziego i prokuratora w stanie spoczynku, których rzecznicy dyscyplinarni ciągali do składania wyjaśnień, edukacja prawna obywateli jest dziś zajęciem ryzykownym…

Może to wzrost świadomości prawnej obywateli nie podoba się wszystkim? Zajęcia są ze wszech miar pożyteczne, merytoryczne i nie ma w nich cienia agitacji. Przede wszystkim staramy się oswoić młodzież z tematem sądownictwa, wytłumaczyć młodym ludziom, dlaczego mogą zostać wezwani do sądu, jak to wszystko działa, jak powinni się zachować, kiedy dostaną pierwsze pismo z sądu. Jak rozróżnić sytuacje, kiedy otrzymują zawiadomienie i ich obecność nie jest obowiązkowa, a kiedy są wzywani i mają obowiązek stawić się przed sądem. Z jednej strony edukując młodych, jesteśmy w stanie ich przygotować do roli świadka, pokrzywdzonego czy nawet oskarżonego w procesie karnym, a z drugiej strony jako sędziowie możemy mieć nadzieję, że w przyszłości będą w sposób świadomy uczestniczyć w machinie wymiaru sprawiedliwości. To ważne, aby wiedzieli, że wyrok nakazowy to nie jest wyrok wydany przez sąd kapturowy, że można wnieść sprzeciw, a sąd rozpozna ich sprawę na zasadach ogólnych na rozprawie itd. Staramy się mówić o takich podstawowych aspektach funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, także o tym, jak ważne jest odbieranie korespondencji sądowej. Kiedy ja prowadzę zajęcia w szkołach, często staram się koncentrować na prawach i obowiązkach uczestnika postępowania, przygotować tych młodych ludzi do tego, co może się wydarzyć, kiedy przyjdą do sądu, jakie mają obowiązki i jakie prawa, czego jako strona, pokrzywdzony czy świadek mogą się domagać, np. zwrotu kosztów przejazdu czy utraconego zarobku, co często nie jest dla nich jasne.