W tym biznesie liczy się czas i możliwość lądowania jak najbliżej miejsca docelowego

Mikołaj Doskocz, radca prawny, prowadzący kancelarię prawa lotniczego oraz blog latajlegalnie.com

Nie zgadzam się ze stanowiskiem, że likwidacja możliwości lądowisk nieewidencjonowanych w jakikolwiek sposób wpłynie na bezpieczeństwo. Już teraz mamy przepisy, które pozwalają na zachowanie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa operacji lotniczych - o ile są oczywiście przestrzegane. Chociażby art. 93 ust. 1 prawa lotniczego umożliwiający lądowania tylko na takim lądowisku, na którym producent śmigłowca dopuścił operacje w danych warunkach np. na określonej nawierzchni czy otoczeniu przeszkód. Zatem zmiany w tym aspekcie nie są potrzebne.

W artykule DGP uderzyło mnie stwierdzenie Urzędu Lotnictwa Cywilnego, że przepis pozwalający na lądowanie na lądowisku nieewidencjonowanym jest nadużywany. Jednocześnie ULC przyznaje, że nie ma żadnych danych w tym zakresie. Jak w takim razie można wysnuwać takie wnioski? Dobra praktyka legislacyjna wymaga analizy stanu faktycznego przed jakimikolwiek propozycjami zmian przepisów. Zatem ja na miejscu ULC i Ministerstwa Infrastruktury zacząłbym od analizy zdarzeń i wypadków lotniczych na lądowiskach nieewidencjonowanych ze szczególnym naciskiem na ewentualne ryzyko powodowane przez takie miejsca. Jeżeli ryzyko okazałoby się duże - wtedy dopiero myślałbym o zmianie przepisów.