Jakie wynagrodzenie przysługuje pracownikowi za czas przestoju

Wynagrodzenie za przestój należy się stosownie do stawki osobistego zaszeregowania (a nie wynikającej z systemu płacy akordowej) określonej godzinowo lub miesięcznie, a w braku jej określenia w wysokości 60 proc. wynagrodzenia pracownika. Nie może być jednak niższe niż minimalne wynagrodzenie (płaca minimalna). W 2010 roku wynosi ono 1317 zł (obwieszczenie prezesa Rady Ministrów z 24 lipca 2009 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2010 r., M.P. z 2009 r. nr 48, poz. 709). Tak ustalone wynagrodzenie za przestój jest zwykle niższe od uzyskiwanego w systemie płacy akordowej, aby przestój nie był preferowany ze strony pracownika.

Przez stawkę osobistego zaszeregowania należy rozumieć tylko wynagrodzenie zasadnicze, nie wlicza się tu żadnych innych składników wynagrodzenia. Jeżeli pracownik ma wynagrodzenie wynikające z osobistego zaszeregowania określone stawką miesięczną, to przy ustalaniu kwoty za niezawiniony przestój za jedną godzinę należy miesięczną stawkę wynagrodzenia podzielić przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania w danym miesiącu. Jeżeli stawka osobistego zaszeregowania nie została wyodrębniona, to pracownikowi przysługuje 60 proc. wynagrodzenia, które by otrzymał, gdyby wykonywał pracę umówioną. Wynagrodzenie określone procentowo oblicza się na podstawie rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzeń oraz innych należności przewidzianych w kodeksie pracy (Dz.U. nr 62. poz. 289 z późn. zm.).

Możliwe jest korzystniejsze określenie zasad wynagradzania pracowników za przestój w układzie zbiorowym pracy, regulaminie wynagradzania lub umowach o pracę.

Ponadto należy zauważyć, że postanowienie umowy o pracę, które by wyłączało uprawnienie pracownika do wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy, jeżeli był gotów do jej wykonywania, a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy, jest nieważne (uchwała SN z 18 października 1977 r., I PZP 23/77, OSNC 1978/4/67). Prawo do takiego wynagrodzenia nie jest ograniczone czasowo (wyrok SN z 17 maja 1995 r., I PRN 12/95, OSNAPiUS 1995/21/262). Omówione powyżej wynagrodzenie nie przysługuje, gdy przestój nastąpił z winy pracownika (art. 81 par. 2 k.p.).

@RY1@i02/2010/215/i02.2010.215.209.010b.001.jpg@RY2@

Leszek Jaworski, ekspert z zakresu prawa pracy

Leszek Jaworski

ekspert z zakresu prawa pracy

Art. 81 par. 3 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).