Jak etat wpływa na wysokość świadczenia

specjalista w zakresie wynagrodzeń

Kwota świadczenia urlopowego wypłacana na podstawie ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych nie powinna przekroczyć wysokości odpisu podstawowego na ZFŚS, odpowiedniego do rodzaju zatrudnienia pracownika. Jeżeli pracownik jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy, to wysokość świadczenia ustala się proporcjonalnie do wymiaru etatu.

Przy ustalaniu prawa do świadczenia w pierwszej kolejności należy wziąć pod uwagę wymiar etatu pracownika ustalony na dzień jego wypłaty. Kwota odpisu podstawowego w 2010 roku wynosi 1047,84 zł. W takiej wysokości świadczenie urlopowe przysługuje pracownikowi zatrudnionemu w pełnym wymiarze czasu pracy. Natomiast kwota świadczenia dla pracownika zatrudnionego na 3/4 etatu wynosi 785,88 zł (1047,84 zł 3/4).

Świadczenie urlopowe wypłacane zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych do wysokości nieprzekraczającej rocznie kwoty odpisu podstawowego jest zwolnione ze składek ZUS. Oznacza to, że wyłączyć z podstawy wymiaru składek można tylko takie świadczenie, które jest wypłacane raz w roku, w kwocie ustalonej proporcjonalnie do wymiaru etatu, w przypadku urlopu wypoczynkowego trwającego co najmniej czternaście kolejnych dni kalendarzowych oraz w wysokości nieprzekraczającej rocznie kwoty odpisu podstawowego. Jeżeli pracodawca zdecyduje się na wypłatę kwoty wyższej niż wysokość odpisów na ZFŚS, to od nadwyżki należy naliczyć składki ZUS.

Wypłacone świadczenie urlopowe jest przychodem pracownika ze stosunku pracy. Od tego przychodu pracodawca ma obowiązek naliczyć i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Art. 3 ust. 3, art. 3 ust. 4 - 6, art. 5, 6 ust. 1 ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 1996 r. nr 70, poz. 335 z późn. zm.).

Art. 12 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Par. 2 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. nr 161, poz. 1106 z późn. zm.).