Jaki współczynnik w przypadku zaległego urlopu

Do obliczenia ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, przysługujący zarówno za 2012 rok, jak i za 2013 rok (w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego w spółce), trzeba użyć jednego współczynnika, ustalonego dla 2013 roku, czyli w wysokości 20,92.

Współczynnik służy do ustalenia ekwiwalentu za 1 dzień urlopu. Wyznacza się go odrębnie w każdym roku kalendarzowym i stosuje przy obliczaniu ekwiwalentu, do którego pracownik nabył prawo w ciągu tego roku kalendarzowego. Tak wynika z rozporządzenia urlopowego. Oznacza to, że nie ma znaczenia fakt, za który rok przysługuje urlop, lecz to, w którym roku pracownik nabył prawo do ekwiwalentu. Jeżeli pracownik nabył prawo do tego świadczenia w 2013 roku (w tym roku dochodzi do rozwiązania stosunku pracy), to powinien być przyjęty współczynnik z tego roku.

Współczynnik ustala się, odejmując od liczby dni w danym roku kalendarzowym łączną liczbę przypadających w tym roku niedziel, świąt oraz dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, a otrzymany wynik dzieli się przez 12. Jeżeli pracownik jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy, wartość współczynnika obniża się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego zatrudnionego. W 2013 roku jest 365 dni. Rok ten ma 52 niedziele i tyle samo dni wolnych z tytułu przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy oraz 10 świąt. Po wykonaniu obliczeń uzyskujemy współczynnik w wysokości 20,92.

Podstawa prawna

Art. 171 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Par. 19 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. nr 2, poz. 14 z późn. zm.).