Czy wynagrodzenie powinno uwzględniać koszty utrzymania

Problematyka równego traktowania i zakazu dyskryminacji jest jedną z najważniejszych w prawie pracy. Jakakolwiek dyskryminacja w zatrudnieniu jest niedopuszczalna, a pracownicy mają prawo do identycznego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości (art. 11³ k.p., 18^3c par. 1 k.p.).

Pracami o jednakowej wartości są prace, których wykonywanie wymaga od pracowników porównywalnych kwalifikacji zawodowych, potwierdzonych dokumentami przewidzianymi w odrębnych przepisach lub praktyką i doświadczeniem zawodowym, a także porównywalnej odpowiedzialności i wysiłku (art. 18^3c par. 3 k.p.). Pojęcie wynagrodzenie jest przy tym rozumiane szeroko (art. 18^3c par. 2 k.p.). Do wynagrodzenia należy zaliczyć m.in.

● korzyści z przydzielenia służbowego samochodu,

● wypłaty z tytułu zwrotu kosztów podróży i noclegu pracownika delegowanego,

● odprawy i odszkodowania wypłacane pracownikowi w razie rozwiązania stosunku pracy.

W celu prawidłowej oceny, czy doszło do dyskryminacji w zatrudnieniu, należy porównywać wynagrodzenie za pracę pracowników zatrudnionych u tego samego pracodawcy. Należy przy tym podkreślić, że wynagrodzenie za pracę jednakową (tej samej wartości) powinno być zróżnicowane ze względu na sposób wykonywania obowiązków przez pracownika.

Pracodawca musi obiektywnie określać ilość i jakość pracy, gdyż w przeciwnym wypadku może narazić się na zarzut dyskryminacji. Z powyższego wynika, że wynagrodzenie należy kształtować, wartościując wykonaną pracę. Nie można natomiast wziąć pod uwagę okoliczności pozostających bez związku z pracą i relacją pracownik-pracodawca, jak np. koszty utrzymania pracownika.

Art. 11², art. 11³, art. 18^3c ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).