Praca podczas zwolnienia nie zawsze spowoduje utratę całego zasiłku chorobowego

Ustanie tytułu ubezpieczeniowego nie jest przeszkodą do pobierania zasiłku chorobowego. Niezdolność do pracy rozpoczęta w trakcie trwania tego tytułu uprawnia do pobierania zasiłku chorobowego także po jego ustaniu. W pewnych przypadkach możliwe jest pobieranie zasiłku także wtedy, gdy choroba rozpoczęła się już po ustaniu tytułu. Muszą być wtedy spełnione dodatkowe warunki określone w art. 7 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa). Zgodnie z nim zasiłek chorobowy przysługuje również osobie, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli niezdolność do pracy trwała bez przerwy co najmniej 30 dni i powstała:

• nie później niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego,
• nie później niż w ciągu trzech miesięcy od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego ‒ w razie choroby zakaźnej, której okres wylęgania jest dłuższy niż 14 dni, lub innej choroby, której objawy chorobowe ujawniają się po okresie dłuższym niż 14 dni od początku choroby.

Po ustaniu tytułu ubezpieczeniowego

W opisywanej sytuacji problemem nie jest jednak stwierdzenie, czy zasiłek jest należny, ale na jakich zasadach dochodzi do utraty prawa do niego. Należy zwrócić uwagę na art. 13 i 17 ustawy zasiłkowej. Z art. 13 wynika m.in., że zasiłek chorobowy z tytułu niezdolności do pracy powstałej w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, jak i z tytułu niezdolności do pracy powstałej po ustaniu tytułu ubezpieczenia, nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy: