Wysokość zasiłku po bezpłatnym

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, a w niektórych przypadkach z krótszego okresu. Jeżeli pracownik nie osiągnął wynagrodzenia z przyczyn usprawiedliwionych, to przy ustalaniu podstawy wymiaru wyłącza się wynagrodzenie za miesiące, w których przepracował mniej niż połowę obowiązującego go czasu pracy, a przyjmuje - po uzupełnieniu - wynagrodzenie za miesiące, w których przepracował co najmniej połowę obowiązującego go czasu pracy.

Jeżeli zatem pracownik był nieobecny ze względu na korzystanie z urlopu bezpłatnego, wówczas do podstawy wymiaru należy przyjąć wynagrodzenie tylko za te miesiące, które przepracował w pełni oraz te, w których przepracował co najmniej połowę obowiązującego go czasu pracy. Każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie. Trzeba zwrócić uwagę, że korzystanie z urlopu bezpłatnego przez 4 miesiące może oznaczać, że pracownik korzystał z niego np. przez cały luty, marzec, kwiecień i maj, jak i to, że korzystał z tego urlopu np. w okresie od 12 lutego do 10 maja. Dla właściwej interpretacji powyższego przepisu przedstawimy dwa przykłady.

W pierwszym przypadku pracownica jest niezdolna do pracy z powodu choroby we wrześniu 2013 roku. Do podstawy wymiaru przysługującego jej wynagrodzenia za czas choroby należy przyjąć przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone od września 2012 roku do sierpnia 2013 roku. Od 1 lutego do 31 maja 2013 r. pracownica przebywała na urlopie bezpłatnym. W związku z tym do podstawy wymiaru wynagrodzenia przysługującego pracownicy we wrześniu 2013 roku należy przyjąć wynagrodzenie od września 2012 roku do stycznia 2013 roku i od czerwca do sierpnia 2013 roku, podzielone przez 8 miesięcy.

W drugim przypadku pracownica jest niezdolna do pracy z powodu choroby także we wrześniu 2013 roku, zatem do podstawy wymiaru przysługującego jej wynagrodzenia za czas choroby/zasiłku chorobowego należy przyjąć przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone od września 2012 roku do sierpnia 2013 roku. Od 10 marca do 10 lipca 2013 r. przebywała na urlopie bezpłatnym. W związku z tym w marcu 2013 roku przepracowała 7 dni, tj. mniej niż połowę obowiązującego ją czasu pracy, w kwietniu, maju i czerwcu 2013 roku nie przepracowała ani jednego dnia, a w lipcu - 12 dni. Do podstawy wymiaru wynagrodzenia za czas choroby przysługującego pracownicy we wrześniu 2013 roku należy zatem przyjąć przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone od września 2012 roku do lutego 2013 roku, uzupełnione wynagrodzenie za lipiec 2013 roku, w którym pracownica przepracowała co najmniej połowę obowiązującego ją czasu pracy oraz wynagrodzenie za sierpień 2013 roku, podzielone przez 8. W podstawie wymiaru nie uwzględnia się wynagrodzenia za marzec 2013 roku oraz za kwiecień, maj i czerwiec.

@RY1@i02/2013/187/i02.2013.187.03300020a.803.jpg@RY2@

Renata Tonder ekspert od świadczeń z ubezpieczeń społecznych

Renata Tonder

ekspert od świadczeń z ubezpieczeń społecznych

Podstawa prawna

Art. 36 ust. 1 i 2, art. 38 ust. 1 i 2 i art. 43 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 77, poz. 512 z późn. zm.).