Na wezwanie organu rentowego chory musi dostarczyć dokumentację i poddać się badaniu

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa) daje ZUS szerokie uprawnienia do badania, czy zaświadczenie lekarskie zostało wystawione w uzasadnionym przypadku. Zgodnie z jej art. 59 ust. 1-2 prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby oraz wystawiania zaświadczeń lekarskich podlega kontroli, a kontrolę tę wykonują lekarze orzecznicy ZUS. Jak wynika z ust. 3 w celu kontroli lekarz orzecznik może:

• przeprowadzić badanie lekarskie ubezpieczonego w wyznaczonym miejscu albo w miejscu jego pobytu;
• skierować ubezpieczonego na badanie specjalistyczne przez lekarza konsultanta ZUS;
• zażądać od wystawiającego zaświadczenie lekarskie udostępnienia dokumentacji medycznej dotyczącej ubezpieczonego stanowiącej podstawę wydania zaświadczenia lekarskiego lub udzielenia wyjaśnień i informacji w sprawie;
• zlecić wykonanie badań pomocniczych w wyznaczonym terminie.

Jeżeli po analizie dokumentacji medycznej i po przeprowadzeniu badania ubezpieczonego lekarz orzecznik stwierdzi wcześniejszą datę ustania niezdolności do pracy niż orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, za okres od tej daty zaświadczenie lekarskie traci ważność. Wykrycie nieprawidłowości ma także skutki dla lekarza. Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy zasiłkowej w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wystawianiu zaświadczeń lekarskich, w szczególności gdy zaświadczenie lekarskie zostało wystawione: