Dziennik Gazeta Prawana logo

Czy trzeba oskładkować diety z tytułu podróży

21 października 2010

Regulamin wynagradzania spółki przewiduje zwrot kosztów noclegu oraz przejazdów z tytułu krajowej podróży służbowej na podstawie przedłożonych rachunków, a także diety w wysokości 60 zł za dobę. Pracownik przez cztery dni był w delegacji na terenie kraju. Pracodawca wypłacił mu 660 zł obejmujące: 240 zł z tytułu diet (4 dni x 60 zł), 120 zł jako zwrot kosztów przejazdu (bilety autobusowe PKS) oraz 300 zł za nocleg (rachunek z hotelu). Czy od kwoty wypłaconej pracownikowi należy naliczyć składki na ZUS?

Tak, ale tylko od tej części, która przewyższa wysokość diety przewidzianą w rozporządzeniu w sprawie krajowych podróży służbowych.

Pracodawca może ustalić w regulaminie wynagradzania (układzie zbiorowym pracy) lub w indywidualnych umowach o pracę wysokość należności wypłacanych z tytułu krajowej podróży służbowej na poziomie równym kwotom określonym w rozporządzeniu w sprawie krajowych podróży służbowych lub wyższym.

Wolna od naliczenia składki na ubezpieczenia społeczne jest jednak tylko kwota wynikająca z przepisów tego rozporządzenia. W przypadku diet od 2007 roku są to 23 zł. Jeżeli pracodawca w przepisach wewnątrzzakładowych ustali wysokość diet na wyższym poziomie, składki zostaną odprowadzone od kwoty stanowiącej różnicę między wysokością diet wypłaconych pracownikowi a wysokością diet wynikającą z powszechnie obowiązujących przepisów, a więc od nadwyżki ponad limit wyznaczony rozporządzeniem.

W przypadku opisanym w pytaniu pracodawca musi zatem odprowadzić składki na ZUS od kwoty 148 zł obliczonej w następujący sposób: 240 zł (4 dni x 60 zł) - 92 zł (4 dni x 23 zł) = 148 zł.

Podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne nie stanowi natomiast pełna wysokość kwoty wypłaconej z tytułu przejazdów i noclegów, czyli 420 zł (120 zł + 300 zł), oraz dieta do wysokości przewidzianej w przepisach rozporządzenia, a więc 92 zł. W sumie wolna od składek na ZUS pozostanie zatem kwota 512 zł (660 zł - 148 zł).

Art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51 poz. 307 z późn. zm.).

Art. 4 pkt. 9, art. 18 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 205, poz. 1585 z późn. zm.).

Par. 2 pkt 15 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. nr 161, poz. 1106 z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.