Bilety mogą być nieoskładkowane

Wartość korzyści w postaci bezpłatnych lub częściowo odpłatnych przejazdów środkami lokomocji jest zwolniona z wpłat na ZUS. Wynika to jednak z przepisów płacowych obowiązujących u pracodawcy.

Pracodawca ma prawo zapewniać swoim podwładnym świadczenia rzeczowe. Gdy kupuje im bilety na dojazd do pracy, zapewnia własny transport do firmy albo ulgę na przejazdy środkami transportu publicznego, wartości tych świadczeń nie uwzględnia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne. Jednak by skorzystać z tego zwolnienia, musi być spełniony jeden warunek. Wynika on z par. 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Wymienione korzyści materialne muszą być określone w układzie zbiorowym pracy, regulaminie wynagradzania lub przepisach o wynagradzaniu.

ZUS wyjaśnił (decyzja nr 188 z 21 maja 2014 r.; DI/100000/43/424/2014), że skorzystanie ze zwolnienia określonego w par. 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia jest także dopuszczalne w przypadku przekazywania biletów najbliższym członkom rodziny osoby zatrudnionej. Wskazany przepis nie dokonuje bowiem rozróżnienia, czy bilety przekazane pracownikowi zostaną wykorzystane przez niego, czy też przez członków jego rodziny. Istotne jest bowiem szczegółowe uregulowanie tej kwestii w przepisach płacowych obowiązujących u pracodawcy - należy w nich określić krąg podmiotów uprawnionych do skorzystania ze świadczeń majątkowych.

W interpretacji indywidualnej ZUS podkreślił (decyzja nr 188 z 21 maja 2014 r.), że z wyłączenia z podstawy wymiaru składek korzystają jedynie przychody, które przybierają postać niepieniężną.

Natomiast w interpretacji (decyzja nr 384 z 3 października 2013 r.; DI/100000/451/1307/2013) wyjaśnił, że na podstawie par. 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia z podstawy wymiaru składek nie można wyłączyć ekwiwalentu pieniężnego uzyskiwanego przez pracownika z przeznaczeniem na zakup biletu lub jako zwrot poniesionych kosztów związanych z jego kupnem. Takie stanowisko ZUS zostało zakwestionowane przez Sąd Najwyższy w wyroku z 3 kwietnia 2008 r. (sygn. akt II UK 172/07, OSNP 2009/13-14/181). Sąd uznał, że każde przysporzenie majątkowe, w tym również ekwiwalenty pieniężne z tytułu ponoszonych kosztów przejazdów do pracy środkami lokomocji wypłacane załodze na podstawie aktów lub przepisów prawa pracy podlegają wyłączeniu z podstawy wymiaru składek. Pogląd ten podzielił również Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z 27 września 2012 r. (sygn. akt III AUa 445/12 LEX nr 1223405).

Mariusz Stępień

dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 18 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1442 ze zm.).

Par. 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. z 1998 r. nr 161, poz. 1106 ze zm.).