Związek choroby z wypadkiem musi udowodnić ofiara

Pracownik, który po dwóch latach od wypadku przy pracy uprawniającego go do wypłaty 100 proc. zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego, ponownie ma być niezdolny do pracy ze względu na konieczność poddania się operacji związanej z tym samym zdarzeniem, powinien wykazać pracodawcy związek przyczynowo-skutkowy tego zwolnienia z danym wypadkiem. W tym celu pracownik musi przedstawić pracodawcy stosowne zaświadczenie lekarskie.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (dalej: ustawa wypadkowa), z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru.

Dostępne kilka metod

Podstawę do naliczenia zasiłku z ubezpieczenia wypadkowego stanowi sporządzona przez pracodawcę dokumentacja powypadkowa (protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku lub karta wypadku przy pracy) albo decyzja państwowego inspektora sanitarnego stwierdzająca chorobę zawodową u danego pracownika. Mimo że kwestia ta wydaje się oczywista, to jednak w przypadku niektórych zwolnień lekarskich wystawianych kolejno przez lekarzy różnych specjalizacji, a także zwolnień potwierdzających niezdolność pracownika do pracy, która nie wystąpiła bezpośrednio po zaistnieniu danego wypadku, płatnik składek może mieć uzasadnione wątpliwości co do zasadności wypłacania takiego zasiłku. W obecnym stanie prawnym nie występują już kody literowe, które umieszczone na zwolnieniu lekarskim (druk ZUS ZLA) przekazywanym pracodawcy, dawały jednoznaczną informację na temat związku tego zwolnienia z wypadkiem lub chorobą zawodową.

W takich przypadkach pierwszą i najskuteczniejszą metodą jest zobowiązanie poszkodowanego pracownika, aby wraz ze zwolnieniem lekarskim dostarczył pracodawcy zaświadczenie lekarskie potwierdzające związek przyczynowo-skutkowy tego zwolnienia z danym wypadkiem lub chorobą zawodową. Niestety przeważnie bywa to problematyczne, bowiem w praktyce lekarze niechętnie sporządzają dokumenty, które nie wynikają wprost z przepisów prawa. Może to zatem stanowić istotną przeszkodę dla pracownika w uzyskaniu prawa do należnych świadczeń powypadkowych.

Oświadczenie pracownika

Innym rozwiązaniem może być odebranie pisemnego oświadczenia pracownika o związku przedłożonego zwolnienia z wypadkiem lub chorobą zawodową. Również i takie postępowanie nie jest pozbawione wad, bowiem umożliwia pracownikowi poświadczenie nieprawdy. W celu uwiarygodnienia oświadczenia złożonego przez pracownika pracodawca powinien zweryfikować kod literowy (poz. 16 na druku ZUS-ZLA), który powinien wskazywać na tę samą chorobę, która była przyczyną niezdolności do pracy przed przerwą nieprzekraczającą 60 dni (kod literowy "A", o którym mowa w art. 57 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa).

Warto jednak pamiętać, że niezależnie od wybranej metody, do czasu uzyskania jednoznacznej informacji o związku przyczyno-skutkowym danego zwolnienia z wypadkiem lub chorobą, pracodawca powinien wypłacać zasiłek chorobowy w wysokości odpowiednio - 70 proc. lub 80 proc.

W analizowanym przypadku, w którym pracownik po dwóch latach od dnia zdarzenia uprawniającego go do wypłaty 100 proc. zasiłku z ubezpieczenia wypadkowego, ponownie ma być niezdolny do pracy ze względu na konieczność poddania się operacji związanej z tym samym zdarzeniem, należy przede wszystkim ustalić związek przyczynowo-skutkowy tego zwolnienia z danym wypadkiem i od tego uzależnić decyzję o rodzaju i wysokości wypłacanego zasiłku chorobowego. W tym celu pracodawca powinien zobligować pracownika do przedstawienia stosownego zaświadczenia lekarskiego.

!Pracodawca może się zwrócić do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który dysponując kopią zwolnienia lekarskiego z numerem statystycznym choroby, jest w stanie zweryfikować związek tego zwolnienia z konkretnym wypadkiem lub chorobą zawodową.

@RY1@i02/2016/077/i02.2016.077.03300020a.801.jpg@RY2@

Marcin Abroziewicz

specjalista od bhp

Podstawa prawna

Art. 6 ust. 1 i art. 9 ust. 1 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1242 ze zm.).

Art. 57 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 372 ze zm.).