Okres przygotowywania się do prowadzenia firmy nie zawsze jest objęty ubezpieczeniem

Zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym określa ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z jej przepisami obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnym, rentowym oraz wypadkowym podlegają osoby prowadzące pozarolniczą działalność ‒ od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania jej wykonywania. Ocena, czy działalność gospodarcza rzeczywiście była wykonywana w danym okresie, bywa częstym przedmiotem sporów z ZUS. W orzecznictwie sądowym powszechnie się uważa, że samo istnienie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej nie przesądza jeszcze o faktycznym prowadzeniu działalności gospodarczej, jednakże wpis ten prowadzi do domniemania prawnego, według którego osoba wpisana do ewidencji, która nie zgłosiła zawiadomienia o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, jest traktowana jako prowadząca taką działalność. Podobnie wskazywano w wyroku Sądu Najwyższego z 10 kwietnia 2019 r., sygn. akt III UK 104/18, podkreślając, że domniemywa się, iż skoro nie nastąpiło wykreślenie działalności gospodarczej z ewidencji lub jej zawieszenie, to działalność ta była faktycznie prowadzona i w związku z tym istnieje obowiązek zapłaty składek na ubezpieczenie społeczne. Domniemanie to może być obalone w drodze przeprowadzenia dowodu przeciwnego. Zatem kwestie związane z formalnym zarejestrowaniem i wyrejestrowaniem działalności gospodarczej mają znaczenie wyłącznie w sferze dowodowej, nie przesądzają natomiast same w sobie o podleganiu obowiązkowi ubezpieczeń społecznych. Obowiązek ubezpieczenia wynika z faktycznego rozpoczęcia działalności gospodarczej i jej prowadzenia.

Poszukiwanie nowych klientów