Łamanie prawa pracy nie musi oznaczać mobbingu, liczą się intencje pracodawcy

Zgodnie z definicją zawartą w art. 943 ust. 2 kodeksu pracy mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na jego uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, a także powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników. W piśmiennictwie podnosi się, że mobbing polega na wrogim i nieetycznym, systematycznie powtarzającym się zachowaniu, skierowanym wobec jednej lub kilku osobom, którego rezultatem jest psychiczne, psychosomatyczne i społeczne „wyniszczenie” pracownika. Szczególnie ważny jest w tym przypadku aspekt zdrowotny całego zagadnienia, co odróżnia zjawisko mobbingu od zwyczajnego konfliktu. Pod wpływem mobbingu osoby poszkodowane zostają zepchnięte w beznadziejność, bezradność oraz tracą możliwość obrony (W. Cieślak, J. Stelina „Mobbing - próba definicji i wybrane zagadnienia prawne”, „Palestra” 2003/9-10/72, A. Szałkowski „Problem Mobbingu w stosunkach pracy”, „PiZS” 2002/9/2, H. Szewczyk „Molestowanie seksualne i mobbing w miejscu pracy (…)”, „PiZS” 2002/6/2).