Czy można żądać wykorzystania urlopu bezpłatnego
PROBLEM
RADA
ekspert z zakresu prawa pracy
W sytuacji opisanej w stanie faktycznym pracodawca nie może wysłać swoich pracowników na urlop bezpłatny. Będzie tak mógł uczynić dopiero na ich pisemny wniosek.
Udzielenie urlopu bezpłatnego - w myśl art. 174 par. 1 k.p. - zależy od woli pracodawcy, nie jest to jego obowiązek. Decyzję w tej sprawie może jednak on podjąć tylko na podstawie uprzedniego wniosku pracownika o udzielenie urlopu. Podobnie wskazał Sąd Apelacyjny w Katowicach, w wyroku z 21 listopada 1996 r. (III AUr 34/96, LexPolonica nr 393697), który stwierdził, iż udzielenie urlopu bezpłatnego niezgodnie z warunkami zawartymi w art. 174 k.p., tzn. z inicjatywy pracodawcy i bez pisemnego wniosku pracownika, jest w świetle prawa bezskuteczne.
Jak wskazał Sąd Najwyższy (w wyroku z 21 października 2003 r., I PK 559/2002, LexPolonica nr 2396048) wniosek pracownika o urlop bezpłatny powinien wskazywać czas trwania urlopu, co z jednej strony oznacza, że pracodawca bez uzgodnienia z pracownikiem nie może mu udzielić urlopu w czasie innym niż określony w jego pisemnym wniosku, z drugiej jednak - że do pracodawcy należy decyzja, czy udzieli urlopu w wymiarze oznaczonym przez pracownika, czy też w wymiarze krótszym.
Na czas trwania urlopu bezpłatnego stosunek pracy zostaje zawieszony. Oznacza to, iż:
● pracownik zwolniony jest z obowiązku świadczenia pracy,
● pracodawca zwolniony jest z wypłaty wynagrodzenia.
Wskazanie przyczyn, z powodu których pracownik ubiega się o urlop bezpłatny, nie jest w świetle art. 174 k.p. wymagane. Jest to osobista sprawa pracownika.
Okres urlopu bezpłatnego pracownik może wykorzystać w dowolny sposób. Może m.in. podjąć także pracę w innej firmie. W związku z tym pracodawca, który zgodził się udzielić pracownikom urlopu bezpłatnego, musi się liczyć z tym, że będą oni pracowali także dla konkurencyjnego przedsiębiorstwa.
Przed takim zachowaniem pracowników można się zabezpieczyć.
Pracodawca może mianowicie wprowadzić ograniczenie w postaci zakazu konkurencji. Nie jest to jednak jednostronna czynność prawna. W tym celu pracownik i pracodawca muszą podpisać umowę o zakazie konkurencji (na podstawie art. 1011 par. 1 k.p.).
Podobnie wskazywał Sąd Najwyższy, który w wyroku z 2 kwietnia 2008 r. (II PK 268/07, LEX nr 465852) stwierdził, że zakaz podejmowania dodatkowego zatrudnienia przez pracownika może być wprowadzony w umowie o zakazie konkurencji w czasie trwania stosunku pracy. Dotyczyć to może jednak tylko wykonywania dodatkowej pracy stanowiącej działalność konkurencyjną względem pracodawcy.
Art. 1011, art. 174 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu