Czy pracownik musi czekać na polecenie powrotu do pracy
Pracownik w związku wyborem na czteroletnią kadencję do zarządu zakładowej organizacji związkowej zwolniony był od obowiązku świadczenia pracy. Po upływie kadencji nie zaczął świadczyć pracy, twierdząc, iż obowiązkiem pracodawcy jest wyraźne polecenie mu wykonywania pracy i powierzenie nowych obowiązków. Po trzech dniach pracodawca dyscyplinarnie zwolnił pracownika, a ten wniósł do sądu sprawę o przywrócenie do pracy. Czy sąd uwzględni powództwo?
@RY1@i02/2009/219/i02.2009.219.185.002c.001.jpg@RY2@
Rafał Krawczyk, sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu
Pracownik zwolniony w całości lub w części z obowiązku świadczenia pracy na okres kadencji w zarządzie zakładowej organizacji związkowej ma obowiązek niezwłocznie i bez uprzedniego wezwania pracodawcy przystąpić do pracy po upływie tej kadencji. Niewykonanie tego obowiązku uprawnia pracodawcę do wyciągnięcia konsekwencji dyscyplinarnych aż do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia włącznie, nie powoduje jednak wygaśnięcia stosunku pracy (wyrok SN z 4 kwietnia 2002 r. I PKN 233/01, OSNP 2004/6/96).
Przepis przewidujący obowiązek przystąpienia pracownika do pracy po ustaniu okoliczności uprawniających go do zwolnienia nie może być w opinii Sądu Najwyższego rozumiany jako przepis niezawierający żadnego terminu do podjęcia przez pracownika pracy po zakończeniu jego kadencji w zarządzie zakładowej organizacji związkowej bądź też jako przepis uprawniający do przyjęcia w drodze analogii terminu siedmiodniowego, określonego w art. 74 kodeksu pracy, który stosuje się odpowiednio do związkowców korzystających z urlopu bezpłatnego związanego z wykonywaniem czynności związkowych poza zakładem pracy. Wyrażenie pracownik ma obowiązek przystąpienia do pracy, użyte jako konsekwencja sytuacji, w której ustały okoliczności uprawniające pracownika do korzystania ze zwolnienia od pracy, ma bowiem taki sens, że pracownik ten, nie czekając na odpowiednie polecenia pracodawcy, powinien przystąpić do pracy niezwłocznie. Niedopełnienie tej powinności z przyczyn zależnych od pracownika może być traktowane jako naruszenie jednego z podstawowych jego obowiązków pracowniczych (art. 100 par. 2 pkt 1 i 2 k.p.), które uprawnia pracodawcę do wyciągnięcia konsekwencji dyscyplinarnych, aż do rozwiązania umowy o pracę włącznie.
Rafał Krawczyk
sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu
Podstawa prawna
Par. 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 11 czerwca 1996 r. w sprawie trybu udzielania urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy pracownikom pełniącym z wyboru funkcje w związkach zawodowych oraz zakresu uprawnień przysługujących pracownikom w czasie urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy (Dz.U. nr 71, poz. 336).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu