W jaki sposób określić miejsce wykonywania pracy
Byłem zatrudniony w firmie budowlano-usługowej. Umowa określała - jako miejsce wykonywania przeze mnie pracy - miejscowość Siedlce i każdą inną miejscowość, w której były prowadzone roboty budowlane. Czasami dochodziło do sytuacji, w których pracodawca wysyłał mnie do pracy do innego miasta lub innego kraju, m.in. Szwajcarii. Czy takie postępowanie pracodawcy było zgodne z prawem?
Określenie w umowie o pracę miejsca jej wykonywania (art. 29 par. 1 pkt 2 k.p.) służyć ma przede wszystkim wyraźnemu określeniu obszaru, w którym pracownik ma świadczyć swoje obowiązki, znajdując się w umówionym między stronami miejscu pracy.
Rodzaj pracy sam w sobie nie przesądza o miejscu pracy, wobec czego nie można uznać, iż sam fakt zatrudniania przez przedsiębiorstwo budowlane jest wystarczający do stwierdzenia, że miejsce pracy było "ruchome".
Miejsce pracy nie może pozostać nieokreślone (każda miejscowość, do której pracownik zostanie skierowany), lecz konieczne jest jego wyraźne oznaczenie, jako stałego punktu w znaczeniu geograficznym, albo pewnego obszaru.
Twierdzenie pracodawcy, iż miejscem pracy jest każda inna miejscowość, w której na polecenie przełożonego wykonywali przez pewien czas roboty budowlane prowadziłoby m.in. do obchodzenia przepisów o podróżach służbowych i przerzucania na pracowników kosztów związanych z tymi podróżami.
Stanowisko w tej sprawie zajął również Sąd Najwyższy, który w wyroku z 16 grudnia 2008 r. (I PK 96/08, OSNP 2010/11-12/138, LEX nr 529754) stwierdził, iż nieważna jest klauzula umowna zawierająca bezwarunkową zgodę pracownika na czasową zmianę miejsca pracy w przypadkach uzasadnionych potrzebami pracodawcy, to jest bez określenia miejscowości, w której praca miałaby być świadczona, jak również okresu, którego te zmiany dotyczą (art. 18 § 2 k.p.).
Bezwarunkowa zgoda pracownika na zmianę umówionego miejsca pracy, bez określenia, w jaki sposób i kiedy ma to nastąpić, jest w sposób oczywisty niekorzystna dla pracownika, praktycznie uchyla bowiem wszelkie normy ochronne prawa pracy, powoduje całkowity brak stabilizacji zatrudnienia, a nadto przerzuca na pracowników koszty obciążające pracodawcę w przypadku polecenia wykonywania zadania służbowego poza miejscem pracy.
@RY1@i02/2010/244/i02.2010.244.209.0011.001.jpg@RY2@
Krzysztof Chyba, ekspert z zakresu prawa pracy
Krzysztof Chyba
ekspert z zakresu prawa pracy
Art. 18 par. 2, art. 29 par. 1 pkt 2 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu