Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

Kiedy należy skorygować kwotę odpisu na ZFŚS

12 sierpnia 2010
Ten tekst przeczytasz w 1 minutę

Obliczając kwotę odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych w 2010 roku, nie odliczyliśmy grupy pracowników, która została zwolniona w lipcu 2010 roku w ramach zwolnień grupowych. W związku z tym kwota na koncie ZFŚS po wypłaceniu dofinansowań do wypoczynku dla pracowników jest wysoka. Czy wobec tego możemy kwotę pozostałą na koncie ZFŚS rozdysponować między zatrudnionych pracowników? Czy spełnia to kryteria pomocy socjalnej?

specjalista z zakresu prawa pracy

Nie. Zasady naliczania odpisu na ZFŚS, określone w ustawie o ZFŚS oraz rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z 9 marca 2009 r. w sprawie sposobu ustalania przeciętnej liczby zatrudnionych w celu naliczania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (Dz.U. nr 43, poz. 349), nakazują skorygować, najpóźniej w końcu roku, przeciętną średnioroczną liczbę zatrudnionych, stanowiącą podstawę naliczania odpisu podstawowego na dany rok, do faktycznego wykonania.

Jeżeli więc nastąpiły zmiany w stanie zatrudnienia, zwłaszcza in minus w stosunku do liczby zatrudnionych przyjętej na początku roku, to faktycznie fundusz, którym pracodawca może dysponować na organizowanie działalności socjalnej, będzie mniejszy. W wyniku dokonanej korekty liczby zatrudnionych musi bowiem nastąpić stosowna korekta - w tym przypadku zmniejszenie środków pieniężnych przekazanych na rachunek ZFŚS. Nie można zatem wydawać środków nienależnych temu funduszowi.

Poza tym podkreślić należy, że fundusz nie podlega prostemu podziałowi (wypłaceniu) wśród pracowników. Jest to specjalny środek finansowy, który służy organizowaniu działalności socjalnej, czyli finansowaniu rodzajów i form wydatków określonych w ustawie o ZFŚS - według zasad tam zawartych. Te zasady oparte są na socjalnych wyłącznie przesłankach, gdyż zgodnie z ustawą decyzja o przyznaniu świadczenia socjalnego i jego wysokości jest uzależniona od oceny sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej ubiegającej się o pomoc socjalną. Ta reguła musi być stosowana przy ustalaniu zakładowych warunków korzystania z funduszu, czyli w regulaminie ZFŚS.

Oznacza to, że świadczenia socjalne nie mają charakteru roszczenia (należności) ze stosunku pracy. Przyznanie pomocy socjalnej zawsze więc musi mieć socjalne uzasadnienie, tzn. decyduje o tym potrzeba socjalna osoby uprawnionej oceniana na podstawie jej sytuacji materialnej (dochodowej), życiowej i rodzinnej, stan funduszu i spełnianie przez osobę zainteresowaną kryteriów formalnych zawartych w regulaminie.

Art. 1 ust. 1, art. 2 pkt 1, pkt 2, pkt 5, art. 3, art. 5 ust. 1, art. 8 ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 1996 r. nr 70, poz. 335, z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.