Czy pobieranie świadczenia rehabilitacyjnego przesądza o niezdolności do pracy?
Pracodawca rozwiązał z pracownikiem umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby trwającej dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia, zasiłku i świadczenia rehabilitacyjnego. Pracownik, domagając się odszkodowania, twierdził, iż po trzech miesiącach pobierania świadczenia rehabilitacyjnego zgłosił gotowość do pracy i był do niej zdolny. Pracodawca bronił się tym, iż o niezdolności przesądzało pobieranie przez pracownika świadczenia rehabilitacyjnego przyznanego mu na sześć miesięcy. Czy fakt ten przesądza o legalności decyzji pracodawcy?
sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu
Nie. Nie ulega wątpliwości, iż rozwiązanie z pracownikiem umowy bez wypowiedzenia w omawianym trybie dopuszczalne jest wówczas, gdy pracownik jest niezdolny do pracy dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze trzy miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej sześć miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową.
Kluczową kwestią jest zatem stwierdzenie niezdolności do pracy. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, ale dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie jego zdolności do pracy. Może ono zostać przyznane na okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy nie dłużej jednak niż przez dwanaście miesięcy. Przyznanie pracownikowi świadczenia rehabilitacyjnego bezpośrednio po wyczerpaniu zasiłku chorobowego dowodzi, że pracownik ten nie odzyskał zdolności do pracy, co uzasadnia rozwiązanie z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia. Jest tak jednak tylko wtedy, gdy dowód ten nie zostanie obalony, gdyż moc wiążąca ostatecznej decyzji organu rentowego przyznającej to świadczenie nie obejmuje stwierdzenia, że przez cały okres, na który je przyznano, pracownik jest niezdolny do pracy, a w szczególności, że po wydaniu takiej decyzji zdolności do pracy nie odzyskał (Wyrok SN z 17 lipca 2009 r. I PK 39/09, LEX nr 523540).
Jeżeli zatem pracownik w oparciu o opinię biegłego wykaże swą zdolność do pracy w okresie, kiedy zgłosił gotowość jej wykonywania, wówczas decyzja pracodawcy o rozwiązaniu umowy okaże się nietrafna pomimo, że w chwili zgłoszenia gotowości podjęcia pracy pracownik korzystał ze świadczenia rehabilitacyjnego.
Art. 53 par. 1 pkt 1 lit. b ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu