Czy kierownik może ponosić odpowiedzialność materialną za nienależyte wykonanie obowiązków
Międzynarodowa firma z Berlina prowadzi swój oddział w Poznaniu. Na czele poznańskiej filii stoi dyrektor zarządzający, który nadzoruje prace podległych pracowników, wypłatę pensji oraz realizowanie planów sprzedażowych. Czy w sytuacji niewypłacenia wynagrodzenia podwładnym można pociągnąć osobę na stanowisku kierowniczym do odpowiedzialności materialnej na podstawie przepisów kodeksu pracy?
Pracownik, który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych ze swej winy wyrządził pracodawcy szkodę, ponosi odpowiedzialność materialną. Dotyczy ona obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej pracodawcy.
Odpowiedzialność materialna wynikająca z przepisów kodeksu pracy nie odnosi się jedynie do pracowników szeregowych w zakładzie pracy, ma ona szerszy charakter, dotyczy ogółu pracowników, w tym także na stanowiskach kierowniczych.
Osoby kierujące zakładem pracy są zobowiązane do szczególnej staranności przy wykonywaniu swoich obowiązków. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 5 grudnia 1964 r. (II PR 644/64, OSNC 1965/10/170) złożenie oświadczenia gotowości objęcia stanowiska kierowniczego oznacza także złożenie zapewnienia o swej przydatności do wykonywania określonych funkcji kierowniczych w konkretnych warunkach. Do udowodnienia więc braku winy nie wystarcza wykazanie, że pracownik, który objął stanowisko kierownicze, dołożył subiektywnie należytej staranności, ale niezbędne jest jeszcze udowodnienie okoliczności obiektywnych, że jego postępowanie było zgodne ze stanem wiedzy specjalnej i doświadczeniem życiowym.
Pracownicy zajmujący kierownicze stanowiska, którzy w zakresie swoich obowiązków mają m.in. obowiązki wypłaty wynagrodzeń, również odpowiadają wobec pracodawcy za naruszenie przepisów płacowych, np. poprzez wypłatę pensji z opóźnieniem lub wypłatę zawyżonego wynagrodzenia. Niedochowanie wspomnianych obowiązków musi być związane ze szkodą, jaką w wyniku tych działań poniósł pracodawca. Stanowisko to podkreślił również Sąd Najwyższy, który w wyroku z 29 października 1980 r. (I PRN 108/80, OSNC 1981/7/133) stwierdził, że zakład pracy, który chce dostosować warunki płacy określone w umowie o pracę przez obniżenie ich do poziomu obowiązujących przepisów płacowych, musi wypowiedzieć pracownikowi warunki płacy; kierownicy zakładów pracy odpowiedzialni są za przestrzeganie dyscypliny płac i w razie jej naruszenia odpowiadają służbowo i materialnie.
@RY1@i02/2010/083/i02.2010.083.168.004b.001.jpg@RY2@
Maciej Kasperowicz, ekspert z zakresy prawa pracy
Maciej Kasperowicz
ekspert z zakresy prawa pracy
Art. 114-122 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu