GP radzi

Firma powinna złożyć pisemną ofertę pracy w powiatowym urzędzie pracy na tym obszarze, na którym ma swoją siedzibę. Jeśli przez dłuższy czas nie da to efektu, urząd może skierować ofertę do urzędu w Karpaczu. W ofercie przedsiębiorca musi podać między innymi swoje dane identyfikacyjne, na jakie stanowisko przyjmie stażystów, kiedy rozpoczną pracę i jakiego wykształcenia i umiejętności oczekuje od kandydatów do pracy.

Par. 6 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 14 września 2010 r. w sprawie standardów i warunków prowadzenia usług rynku pracy (Dz.U. z 2010 r. nr 177, poz. 1193).

Przepisy mówią jedynie o formach zabezpieczenia zwrotu udzielonej refundacji. To urzędnicy decydują, która z nich zastosują. Najczęściej jest to poręczenie. Poręczyciel przedkłada w urzędzie oświadczenie o uzyskiwanych dochodach ze wskazaniem ich źródła oraz o swoich aktualnych zobowiązaniach finansowych. Inne formy zabezpieczenia zwrotu refundacji to: weksel z poręczeniem wekslowym (awal), gwarancja bankowa, zastaw na prawach lub rzeczach, blokada rachunku bankowego, akt notarialny o poddaniu się egzekucji przez dłużnika.

Par. 10 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 25 lipca 2011 r. w sprawie dokonywania z Funduszu Pracy refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz.U. nr 155, poz.922).

Urząd pracy wypłaca firmie refundację w wymiarze do 2 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za każdy pełny miesiąc realizacji programu. Należy się ona przedsiębiorcy za wydatki, jakie poniósł na uczestnika przygotowania zawodowego dorosłych, w szczególności na materiały i surowce, eksploatację maszyn i urządzeń, odzież roboczą, posiłki regeneracyjne. To bezrobotny, który przerwał praktykę albo nie przystąpił do egzaminu po jej zakończeniu, będzie musiał zwrócić jej koszty. Chyba że postąpił tak, bo podjął pracę albo otworzył działalność gospodarczą.

Art. 51, art. 53h i 53i, art. 56 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.).

Zainteresowany w czasie, kiedy korzysta z jakiegoś instrumentu rynku pracy, np. stażu, figuruje w ewidencji urzędu jako osoba wyrejestrowana. Nie ma więc statusu bezrobotnego. Nie może wtedy korzystać z jakiejkolwiek formy aktywizacji przewidzianej w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Dlatego stażysta w czasie odbywania praktyki nie może wziąć udziału w szkoleniu. Połączenie tych dwóch form aktywizacji nie jest możliwe także dlatego, że praktykant zazwyczaj odbywa staż przez osiem godzin dziennie pięć dni w tygodniu, od poniedziałku do piątku.

Art. 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.).

Odbywającemu staż tak jak pracownikom przysługuje prawo do odpoczynku. Na wniosek praktykanta pracodawca jest obowiązany do udzielenia mu wolnego w wymiarze dwóch dni za każde 30 dni kalendarzowych odbywania stażu. Za takie dni przysługuje stypendium. Za ostatni miesiąc odbywania stażu firma jest obowiązana udzielić dni wolnych przed upływem terminu jego zakończenia.

Art. 53 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.).

pawel.jakubczak@infor.pl