Kiedy wystąpić o wynagrodzenie za czas bez pracy

sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu

Jeśli pracownik został przywrócony do pracy, sąd, orzekając o wynagrodzeniu za okres pozostawania bez pracy, uwzględnić musi wypłacany pracownikowi zasiłek chorobowy.

Zasiłek chorobowy ma na celu zapewnienie pracownikowi środków utrzymania w sytuacji, gdy z uwagi na niezdolność do pracy nie pozostaje on w dyspozycji pracodawcy i tym samym traci prawo do wynagrodzenia. Ma on zatem charakter rekompensaty uszczerbku związanego z utratą wynagrodzenia.

Zasądzane przez sąd wynagrodzenie za okres pozostawania bez pracy nie ma natomiast charakteru odszkodowania należnego z tytułu błędów popełnionych przez pracodawcę przy rozwiązywaniu umowy. Dlatego przy ocenie zasadności tego wynagrodzenia zastosowanie znajdują reguły ogólne, zgodnie z którymi wynagrodzenie przysługuje tylko pracownikowi zdolnemu do pracy i gotowemu do jej podjęcia. Niezdolność do pracy uzasadniająca prawo do zasiłku chorobowego pozbawia jednocześnie prawa do wynagrodzenia za ten okres. Dlatego też nie ma podstaw, aby pracownik uzyskiwał jednocześnie dwa świadczenia: zasiłek chorobowy i omawiane wynagrodzenie.

Czas pozostawania bez pracy, za który pracownikowi przywróconemu do pracy przysługuje wynagrodzenie, obejmuje wyłącznie ten okres, w którym pracownik mógł wykonywać pracę, tzn. był gotowy do podjęcia jej świadczenia, a wynagrodzenia za pracę został pozbawiony wyłącznie wskutek bezprawnej odmowy dopuszczenia go do pracy.

Okres niezdolności do pracy, za który pracownik otrzymał zasiłek chorobowy z ubezpieczenia, nie jest natomiast okresem pozostawania bez pracy (wyrok Sądu Najwyższego z 7 stycznia 2010 r. II PK 164/09, LEX nr 577462). Przyjmując odmienne rozumowanie, pracownik przywracany do pracy byłby w lepszej sytuacji niż niezdolny do pracy z powodu choroby pracownik pozostający w stosunku pracy, któremu przysługuje albo wynagrodzenie, albo zasiłek chorobowy.

Art. 47 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.