Pracownik z rekompensatą za urlop niewykorzystany na wypowiedzeniu

@RY1@i02/2013/150/i02.2013.150.18300070c.802.jpg@RY2@

Katarzyna Grzybowska-Dworzecka, adwokat

Rozwiązanie umowy o pracę uniemożliwia wykorzystanie urlopu w naturze. W dniu, w którym do niego dochodzi, pracownik zyskuje prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany w całości lub części wypoczynek.

Po przekształceniu prawa do wypoczynku w naturze w jego ekwiwalent pieniężny nie biegnie już termin przedawnienia roszczenia o udzielenie urlopu. Z dniem powstania prawa do ekwiwalentu rozpoczyna się jednak bieg przedawnienia roszczenia o to świadczenie (wyrok SN z 29 marca 2001 r., I PKN 336/00, OSNP 2003/1/14).

Co ważne, pracodawca nie ma jednak obowiązku wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego, w przypadku gdy strony postanowią o wykorzystaniu urlopu w czasie pozostawania pracownika w stosunku pracy na podstawie kolejnej umowy zawartej z tym samym pracodawcą bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniego kontraktu. Wysokość ekwiwalentu ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia i innych świadczeń ze stosunku pracy z wyłączeniem m.in. jednorazowych lub nieperiodycznych wypłat za spełnienie określonego zadania bądź za określone osiągnięcie, nagród jubileuszowych czy wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego.

Warto przypomnieć, że roszczenia pracowników ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Zasada ta dotyczy również roszczenia o udzielenie urlopu wypoczynkowego (wyrok SN z 8 czerwca 1977 r., I PRN 37/77).

Od 1 stycznia 2012 r. urlopu niewykorzystanego w roku kalendarzowym, w którym pracownik nabył do niego prawo, należy udzielić najpóźniej do 30 września następnego roku kalendarzowego. Wcześniej obowiązywały bardziej restrykcyjne przepisy - zaległy wypoczynek trzeba było wykorzystać do końca marca następnego roku.

Not. LG