Co nowego w zatrudnianiu cudzoziemców

Wojewoda wydawał zezwolenie na pracę cudzoziemca - obywatela Białorusi, Gruzji, Mołdowy, Rosji i Ukrainy - bez konieczności przeprowadzenia przez starostę badania potrzeb kadrowych na lokalnym rynku pracy i bez uzyskiwania od niego informacji o braku odpowiednich kandydatów wśród bezrobotnych.

Warunkiem wydania zezwolenia było:

● wykonywanie pracy, w okresie bezpośrednio poprzedzającym złożenie wniosku o wydanie zezwolenia, dla tego samego podmiotu przez okres nie krótszy niż 3 miesiące;

● wykonywanie pracy na podstawie oświadczenia o zamiarze powierzenia pracy, zarejestrowanego w powiatowym urzędzie pracy, właściwym ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania przedsiębiorcy;

● przedstawienie:

- zarejestrowanego oświadczenia o zamiarze powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcowi

- zaświadczenia o zatrudnieniu lub umowy zawartej w formie pisemnej,

- kopii dokumentów potwierdzających opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne (jeśli były obowiązkowe).

Par. 3 pkt 3 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 29 stycznia 2009 r. w sprawie określenia przypadków, w których zezwolenie na pracę cudzoziemca jest wydawane bez względu na szczegółowe warunki wydawania zezwoleń na pracę cudzoziemców (Dz.U. nr 16, poz. 85).

Doprecyzowano wymogi stosowania uproszczonej procedury wydawania zezwoleń na pracę, a także wprowadzono nowe warunki dla uzyskania takiego zezwolenia. Po zmianie przepisów:

● zezwolenie powinno dotyczyć pracy (u tego samego pracodawcy), które obcokrajowiec zajmował przez co najmniej 3 miesiące bezpośrednio przed złożeniem wniosku;

● umowę z cudzoziemcem trzeba zawrzeć w formie pisemnej;

● pracodawca musi przedstawić:

- (zamiast kopii umowy lub zaświadczenia o zatrudnieniu),

- pisemne oświadczenie o zamiarze powierzenia pracy cudzoziemcowi, zarejestrowane przez powiatowy urząd pracy, właściwy ze względu na lub siedzibę przedsiębiorcy,

- potwierdzających opłacanie składek ZUS (gdy były obowiązkowe).

Par. 1 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 28 listopada 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia przypadków, w których zezwolenie na pracę cudzoziemca jest wydawane bez względu na szczegółowe warunki wydawania zezwoleń na pracę cudzoziemców (Dz.U. poz. 1534).

Wojewoda wydawał zezwolenie na pracę dla obywatela Białorusi, Gruzji, Mołdowy, Rosji i Ukrainy bez konieczności przeprowadzania przez starostę testu rynku pracy, gdy:

● cudzoziemiec miał wykonywać prace pielęgnacyjno-opiekuńcze lub być zatrudniony jako pomoc domowa osób fizycznych;

● obcokrajowiec starał się o kolejne zezwolenie po co najmniej 3-miesięcznym okresie pracy, na podstawie oświadczenia pracodawcy o zamiarze powierzenia pracy - pod warunkami określonymi w pkt 1.

Par. 3 pkt 2 i 3 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 29 stycznia 2009 r. w sprawie określenia przypadków, w których zezwolenie na pracę cudzoziemca jest wydawane bez względu na szczegółowe warunki wydawania zezwoleń na pracę cudzoziemców (Dz.U. nr 16, poz. 85).

Do grupy państw ze Wschodu, których obywatele mogą uzyskać zezwolenie na pracę po przeprowadzeniu uproszczonej procedury, .

Obywatele tego państwa, podobnie jak pochodzący z Białorusi, Gruzji, Mołdowy, Rosji i Ukrainy, mogą w takim trybie (tj. bez przeprowadzania przez starostę badania lokalnego rynku pracy pod kątem możliwości obsadzenia wakatu u pracodawcy) uzyskać zezwolenie na wykonywanie prac pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz jako pomoc domowa, a także ponowne zezwolenie na pracę na rzecz tego samego pracodawcy, , opisanych w pkt 1.

Par. 1 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 28 listopada 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia przypadków, w których zezwolenie na pracę cudzoziemca jest wydawane bez względu na szczegółowe warunki wydawania zezwoleń na pracę cudzoziemców (Dz.U. poz. 1534).

Bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę dopuszczalne było wykonywanie pracy przez cudzoziemców - obywateli Białorusi, Gruzji, Mołdowy, Rosji i Ukrainy - w przypadku wykonywania przez nich pracy:

● przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy, niezależnie od liczby pracodawców;

● na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej;

● pod warunkiem że przed podjęciem pracy powiatowy urząd pracy (właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego lub siedzibę przedsiębiorcy) zarejestrował oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia pracy cudzoziemcowi, jeśli zawierało ono:

- informację o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych na lokalnym rynku pracy,

- oświadczenie o zapoznaniu się z przepisami związanymi z pobytem i pracą cudzoziemców,

- nazwę zawodu cudzoziemca,

- miejsce świadczenia pracy,

- datę rozpoczęcia i okres wykonywania obowiązków,

- rodzaj umowy stanowiącej podstawę wykonywania pracy,

- wysokość wynagrodzenia brutto za pracę.

Par. 1 pkt 22 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 20 lipca 2011 r. w sprawie przypadków, w których powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dopuszczalne bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę (Dz.U. nr 155, poz. 919).

Obok obywateli Białorusi, Gruzji, Mołdowy, Rosji i Ukrainy, teraz także .

Brak obowiązku uzyskania tego zezwolenia nie zwalnia ich jednak z konieczności zalegalizowania pobytu w Polsce, np. na podstawie właściwej wizy lub odpowiedniego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Par. 1 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 28 listopada 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przypadków, w których powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dopuszczalne bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę (Dz.U. z 2013 r. poz. 1507).

Dotychczasowe rozporządzenie określało wysokość wpłaty dokonywanej przez pracodawcę przy składaniu wniosku o wydanie lub przedłużenie zezwolenia na pracę cudzoziemca.

Wynosiła ona: 50, 100 lub 200 zł - w zależności od rodzaju zezwolenia i okresu zatrudnienia obcokrajowca w Polsce. W przypadku wniosku o przedłużenie zezwolenia pracodawca dokonywał wpłaty w wysokości połowy powyższych kwot.

Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 17 października 2007 r. w sprawie wysokości wpłaty dokonywanej w związku ze złożeniem wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca (Dz.U. nr 195, poz. 1409).

Nowy akt wykonawczy nie zmienia wysokości dotychczasowych opłat, pobieranych wraz z wnioskiem o wydanie lub przedłużenie zezwolenia na pracę dla cudzoziemca. Rozporządzenie dostosowuje treść dotychczasowych regulacji do aktualnego brzmienia przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 674 z późn. zm.). Usuwa m.in.: odesłania do przepisów ustawy, które występowały w treści poprzedniego rozporządzenia.

Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 10 grudnia 2013 r. w sprawie wysokości wpłaty dokonywanej w związku ze złożeniem wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca (Dz.U. poz. 1644).

Rozporządzenie przewidywało, że przedłużenie zezwolenia na pracę cudzoziemca następuje na wniosek pracodawcy złożony nie później niż w terminie 30 dni przed upływem okresu jego ważności.

Przedsiebiorca składający wniosek o przedłużenie musiał przedstawiać tylko te dokumenty dotyczące okoliczności, które uległy zmianie od czasu wydania pierwszego zezwolenia.

Do wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca dołączało się m.in.:

● kopię dowodu osobistego lub kopię wypełnionych stron z danymi z dokumentu podróży (gdy pracodawcą była osoba fizyczna);

● kopię umowy spółki lub kopie aktów notarialnych o zawiązaniu spółki (gdy pracodawcą była spółka kapitałowa w organizacji).

Zaświadczenie starosty informujące o braku odpowiednich kandydatów do pracy na dane stanowisko w powiecie, w którym pracodawca oferuje pracę, było wydawane bezterminowo.

Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 29 stycznia 2009 r. w sprawie wydawania zezwolenia na pracę cudzoziemca (Dz.U. nr 16, poz. 84).

W wyniku nowelizacji rozporządzenia wprowadzono wiele zmian w przepisach. Przedsiębiorca zatrudniający cudzoziemca musi złożyć wniosek o przedłużenie zezwolenia na pracę i nie później niż 30 dni przed tą datą.

Przedsiebiorca składający taki wniosek będzie też musiał przedstawić:

- umowę z cudzoziemcem oraz

- potwierdzenie opłacenia za niego składek do ZUS.

Zmiany dotyczą także dokumentacji załączanej do wniosku o wydanie zezwolenia na pracę. Nowe przepisy wprowadzają (m.in. dowód osobisty czy umowa spółki).

Doprecyzowano też przepisy dotyczące przeprowadzania testu rynku pracy przez starostę. Zaświadczenie uzyskiwane od niego będzie ważne tylko przez pół roku.

Zmianie uległy także formularze:

- wniosek o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca,

- zezwolenie na pracę,

- wniosek o przedłużenie zezwolenia,

- formularz dotyczący przedłużenia zezwolenia na pracę oraz

- informacja starosty na temat możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych podmiotu powierzającego wykonanie pracy cudzoziemcowi na podstawie rejestrów bezrobotnych i poszukujących pracy.

Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 10 grudnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wydawania zezwolenia na pracę cudzoziemca (Dz.U. poz. 1674).