Czy jest podstawa do innego traktowania Polaków niż Francuzów?

Carrefour Polska ogranicza liczbę sklepów, które sam prowadzi, i rozbudowuje sieć franczyzową. Franczyzobiorca przejmuje market z pracownikami. Mamy więc do czynienia z przejściem zakładu pracy na innego pracodawcę i odbywa się to na zasadach określonych w art. 231 kodeksu pracy. Zgodnie z nim pracownicy mają zapewnione, że ich warunki pracy i płacy zostaną utrzymane przez nowego pracodawcę, ale nie bezterminowo. W takich przypadkach jest to maksymalnie sześć miesięcy. Składa się na to trzymiesięczny okres ochronny, wydłużony o okres wypowiedzenia wynikający z czasu trwania stosunku pracy i wynoszący, według prawa pracy, maksymalnie trzy miesiące. Z punktu widzenia kodeksu pracy firma robi nawet więcej, niż wymagają przepisy. Zgodnie z nimi wystarcza trzymiesięczna gwarancja, chyba że pracownik przed przejściem był objęty układem zbiorowym.

Zakładowa Solidarność staje w obronie przenoszonych pracowników, których warunki pracy i płacy po skończeniu okresu objętego gwarancją istotnie się pogarszają. Chciałaby, aby Carrefour zrobił więcej, niż wymaga prawo, i bardziej się zatroszczył o ludzi, którzy przez wiele lat dla niego pracowali. Jako przykład podają Francję, gdzie w podobnej sytuacji pracownicy otrzymują gwarancję zachowania warunków płacy i pracy.