Czy prawo pracy jest przygotowane na konieczność powrotu lockdownów przy kolejnej fali COVID-19?

W chwili, gdy wprowadzono na terenie kraju stan epidemii, nastąpiło wiele zmian w zakresie wykonywania podstawowych obowiązków pracowników i pracodawców. Wprowadzane zakazy i ograniczenia w przemieszczaniu w dłuższej perspektywie wymagały wdrożenia rozwiązań, które z jednej strony umożliwią odejście od tradycyjnej formy świadczenia pracy, zaś z drugiej zapewnią świadczenia społeczne dla tych, którzy z różnych przyczyn nie mogą świadczyć pracy (kwarantanna, zamknięte placówki edukacyjne itp.). Zastany wówczas stan prawny nie odpowiadał wymogom społecznym i sytuacji, w której znalazł się rynek pracy.

Ustawodawca zmuszony był do podejmowania działań doraźnych. Wyrazem tych działań były ustawa z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2020 poz. 374; dalej: ustawa covidowa) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z 31 marca 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. 2020 poz. 566). Oba akty prawne doczekały się licznych nowelizacji.