Pracodawca musi udzielić urlopu bezpłatnego żołnierzowi WOT, który chroni mienie i życie ludzkie

Zasady udzielenia urlopu bezpłatnego określa art. 174 kodeksu pracy. Zgodnie z nim na pisemny wniosek pracownika pracodawca może udzielić mu urlopu bezpłatnego. Okresu tego nie wlicza się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze. Przy udzielaniu takiego urlopu bezpłatnego, dłuższego niż trzy miesiące, strony mogą przewidzieć dopuszczalność odwołania pracownika z urlopu z ważnych przyczyn. W jednym z komentarzy [W. Muszalski, K. Walczak (red.), Kodeks pracy. Komentarz. Wyd. 14, Warszawa 2024] jego autorzy wskazali, że „ten urlop jest udzielany przez pracodawcę na wniosek pracownika, a więc tylko od uznania pracodawcy zależy jego realizacja. Wniosek pracownika ma znaczenie oferty, zgoda pracodawcy oznacza jej przyjęcie. Pracodawca, rozpatrując wniosek pracownika, bierze pod uwagę ewentualny cel urlopu i potrzebę zapewnienia normalnego toku pracy w zakładzie. Bez względu na przyczyny uzasadniające wniosek, pracodawca może odmówić udzielenia urlopu, przy czym odmowa w tym przypadku nie podlega kontroli organów rozstrzygających spory ze stosunku pracy.” Przepisów tych nie stosuje się w przypadkach uregulowanych odmiennie przepisami szczególnymi.

A właśnie sytuacja pracownika powołanego do pełnienia terytorialnej służby wojskowej, która to formacja wchodzi w skład sił zbrojnych, jest szczególna. I tak zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy o obronie Ojczyzny siły zbrojne mogą brać udział m.in. w: zwalczaniu klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków, działaniach z zakresu ochrony mienia, akcjach poszukiwawczych, akcjach ratowania lub ochrony zdrowia i życia ludzkiego.