Jakie świadczenia przysługują przy zwolnieniu bez wypowiedzenia

Pracownikowi, który rozwiązał stosunek pracy bez wypowiedzenia w związku z przejęciem pracodawcy, nie przysługuje wynagrodzenie za okres wypowiedzenia ani odszkodowanie za skrócenie tego okresu. Rozwiązanie umowy o pracę przez pracownika na podstawie art. 23¹ par. 4 k.p. nie wyklucza jednak nabycia prawa do odprawy pieniężnej z art. 8 ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (por. wyrok SN z 2 lutego 2001 r., I PKN 228/00, OSNAPiUS – wkładka 2001/16/8).

Pracownik może z różnych względów nie być zainteresowany kontynuacją zatrudnienia u nowego pracodawcy. Dlatego w par. 4 art. 23¹ k.p. określony został ułatwiony tryb rozwiązania przez niego stosunku pracy. W myśl tego przepisu pracownik ma prawo w terminie dwóch miesięcy od przejścia zakładu pracy lub jego części rozwiązać stosunek pracy bez wypowiedzenia za siedmiodniowym uprzedzeniem. Rozwiązanie to pociąga dla pracownika skutki, jakie przepisy prawa pracy wiążą z rozwiązaniem stosunku pracy przez pracodawcę za wypowiedzeniem. Oświadczenie woli o rozwiązaniu niezwłocznym stosunku pracy składa się nowemu pracodawcy. Dwumiesięczny termin rozpoczyna swój bieg od momentu przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę.

Brak prawa do wynagrodzenie za okres wypowiedzenia oraz odszkodowania za skrócenie tego okresu potwierdził Sąd Najwyższy w uchwale z 10 października 2000 r. (III ZP 24/00, OSNAPiUS 2001/3/63). We wcześniejszym wyroku z 2 sierpnia 2000 r. (I PKN 747/99, OSNAPiUS 2002/4/86) Sąd Najwyższy uznał, że przepis art. 23¹ par. 4 k.p. wyraźnie określa, że jest to rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia. Przy tym trybie rozwiązania stosunku pracy nie biegnie okres wypowiedzenia, a pracownik, który nie świadczy pracy, gdyż nie pozostaje już w stosunku pracy, nie może nabyć prawa do wynagrodzenia za pracę, ponieważ zgodnie z art. 80 k.p. wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną, a za czas niewykonywania pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią, natomiast norma zawarta w art. 23¹ par. 4 k.p. nie przewiduje takiego skutku.