Trzeba sporządzić i wydać nowy dokument

Sprostowanie wadliwego świadectwa pracy co do zasady jest inicjowane przez pracownika. Postępowanie w sprawie sprostowania świadectwa pracy odbywa się w dwóch etapach. Najpierw pracownik musi zwrócić się o sprostowanie świadectwa do pracodawcy. Ma na to siedem dni od otrzymania świadectwa. Po otrzymaniu wniosku pracodawca w ciągu siedmiu dni uwzględnia żądanie pracownika. Jeżeli wady były wynikiem pomyłki lub pracodawca zgodzi się z argumentacją pracownika, powinien sporządzić nowe świadectwo i wydać je pracownikowi.

Odmowa sprostowania

Jeżeli pracodawca uznaje, że prawidłowo wypełnił obowiązki, może odmówić sprostowania, o czym powinien zawiadomić pracownika. Ma na to siedem dni od otrzymania wniosku o sprostowanie. Pracownik z kolei może w ciągu siedmiu dni od otrzymania zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy odwołać się do sądu rejonowego.

Ignorując wniosek o sprostowanie, pracodawca nie zablokuje pracownikowi możliwości złożenia dalszego odwołania. Pracownik ma prawo wnieść pozew do sądu pracy w terminie siedmiu dni od dnia, w którym upłynął termin na sprostowanie świadectwa lub na zawiadomienie o odmowie jego sprostowania. Jeżeli sąd uzna powództwo za zasadne, wyrokiem nakaże pracodawcy sprostować świadectwo pracy. W innym przypadku powództwo zostanie oddalone. Postępowanie jest wolne od opłat sądowych.

Od wyroku sądu I instancji każdej ze stron przysługuje apelacja. Jest to zarazem ostatnia możliwość zmiany niekorzystnego wyroku - kasacja do Sądu Najwyższego w sprawach o sprostowanie świadectwa pracy nie jest bowiem dopuszczalna.

Po nakazaniu przez sąd sprostowania świadectwa pracy pracodawca ma obowiązek wydać niezwłocznie nowy dokument nie później niż w ciągu trzech dni od uprawomocnienia się wyroku. Najpóźniej w dniu wydania pracownikowi nowego świadectwa pracy, pracodawca powinien usunąć z akt osobowych i zniszczyć poprzednio wydane.

Zasądzenie odszkodowania

W niektórych przypadkach pracodawca musi sprostować lub uzupełnić wydane świadectwo pracy pomimo braku orzeczenia sądu nakazującego sprostowanie. Obowiązek taki powstaje w razie prawomocnego orzeczenia sądu pracy o przywróceniu pracownika do pracy lub przyznaniu mu odszkodowania z tytułu niezgodnego z przepisami prawa wypowiedzenia umowy o pracę lub jej rozwiązania bez wypowiedzenia. W takiej sytuacji pracodawca, na żądanie pracownika, ma obowiązek uzupełnić treść wydanego mu uprzednio świadectwa pracy o dodatkową informację o tym orzeczeniu.

Jeżeli wyrok taki został wydany w związku z rozwiązaniem przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika (art. 52 par. 1 k.p.), z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu w tym trybie umów o pracę, pracodawca musi wydać pracownikowi w ciągu trzech dni nowe świadectwo pracy zawierające informację o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę (art. 97 par. 3 k.p.). Celem tego unormowania jest określenie fikcyjnej podstawy rozwiązania umowy w dążeniu do wyeliminowania ze świadectwa pracy śladu o procesie przed sądem pracy. Nowe świadectwo pracy pracodawca powinien wydać także niezwłocznie po uprawomocnieniu się postanowienia o umorzeniu postępowania - gdy doszło do ugody sądowej zmieniającej sposób rozwiązania stosunku pracy.

Bez potrzeby przeprowadzenia procesu o sprostowanie świadectwa pracy pracodawca powinien wydać nowe świadectwo także nie później niż w ciągu trzech dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu zasądzającego odszkodowanie w związku z niewydaniem w terminie lub wydaniem niewłaściwego świadectwa pracy (art. 99 par. 4 k.p.).

Nieprawdziwe dane

Niekiedy zdarza się, że informacje wskazane przez pracodawcę w świadectwie pracy są nieprawdziwe, a pracownik nie złoży wniosku o sprostowanie świadectwa. W takiej sytuacji pracodawca mógłby dobrowolnie uwzględnić wniosek złożony po terminie przez pracownika. Sąd Najwyższy przyjmuje ponadto, że dowód przeciwko stwierdzeniom zawartym w świadectwie pracy, jako dokumencie, może być przeprowadzony w każdym czasie, także po upływie terminów na sprostowanie świadectwa pracy w ramach postępowania o konkretne roszczenie (zob. uzasadnienie uchwały SN z 28 września 1990 r., sygn. akt III PZP 15/90, niepublikowany).

Kara grzywny i aresztu

Gdyby pracodawca pomimo wydania prawomocnego wyroku w dalszym ciągu wzbraniał się przed sprostowaniem świadectwa pracy, musi liczyć się z tym, że pracownik może przeprowadzić postępowanie egzekucyjne. Celem takiego postępowania jest zmuszenie pracodawcy do wywiązania się z obowiązku za pomocą grzywien, które mogą być zamieniane na areszt.

Rafał Krawczyk

gp@infor.pl

Podstawa prawna

Art.97, art.99 par. 4 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1974 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Art. 398 ², art. 1050-059 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 z późn. zm.).

Par. 5- 6 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania (Dz.U. nr 60 poz. 282 z późn. zm.).