Okres pozostawania bez pracy wlicza się do stażu pracy

Pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, wlicza się do okresu zatrudnienia okres pozostawania bez pracy, za który przyznano wynagrodzenie lub odszkodowanie. Okresu pozostawania bez pracy, za który nie przyznano wynagrodzenia, nie uważa się za przerwę w zatrudnieniu, pociągającą za sobą utratę uprawnień uzależnionych od nieprzerwanego zatrudnienia (art. 51 par. 1 k.p.). Przepis ten ma istotne znaczenie z punktu widzenia uprawnień pracownika, które zależą od stażu pracy u danego pracodawcy.

Po pierwsze, okres, za który przyznano pensję (odszkodowanie), dodaje się do ogólnego stażu pracy u danego pracodawcy, co jest ważne np. przy ustaleniu wymiaru przysługującego urlopu wypoczynkowego. Po drugie, okresu za który nie przyznano tych świadczeń, nie uważa się za przerwę w zatrudnieniu. To z kolei ma znaczenie przy nabyciu uprawnień, w których istotna jest ciągłość zatrudnienia.

Zaliczenie tego okresu do stażu pracy nie oznacza jednak, że pracownik pozostawał wtedy w stosunku pracy. Dlatego w tym czasie pracownik nie nabywa konkretnych uprawnień, np. do urlopu wypoczynkowego. Wynika to stąd, że art. 153 k.p. przewiduje uzyskanie prawa do tego urlopu tylko w czasie trwania stosunku pracy, natomiast art. 51 par. 2 i art. 61 k.p. przewidują tylko wliczenie do okresu zatrudnienia okresu pozostawania bez pracy.

Zasądzenie odszkodowania nie powoduje przedłużenia czasu trwania stosunku pracy o okres, za który zostało ono przyznane. Nie tworzy fikcji prawnej, iż jest on okresem stosunku pracy. Natomiast okres, za który zasądzono wynagrodzenie, powinien być wliczony do okresu, od którego zależy nabycie prawa do urlopu u nowego pracodawcy wraz z całym okresem dotychczasowego zatrudnienia (uchwała SN z 28 września 1990 r., III PZP 15/90, OSNCP 1991/4/45).