Czy należy pracownikowi wypłacić odprawę

W razie wypowiedzenia umowy o pracę z powodu likwidacji stanowiska pracy jednemu pracownikowi przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników mamy do czynienia z tzw. zwolnieniem indywidualnym z ustawy o zwolnieniach grupowych (art. 10 ust. 1). W razie jej stosowania pracodawca może rozwiązać umowę o pracę na czas określony za dwutygodniowym wypowiedzeniem (art. 5 ust. 7). Nie stosuje się wówczas zasady wyrażonej w art. 33 k.p., zgodnie z którą wypowiedzenie umowy na czas określony dopuszczalne jest tylko do umów dłuższych niż sześć miesięcy, jeżeli strony przewidziały taką możliwość (klauzula).

W praktyce pracodawcy, w celu uniknięcia stosowania ustawy o zwolnieniach grupowych, a przede wszystkim wypłaty odprawy, nie rozwiązują umów na czas określony w oparciu o ustawę o zwolnieniach grupowych, ale na podstawie art. 33 k.p. i klauzuli o możliwości wypowiedzenia. Należy podkreślić, że takie działanie nie wywiera spodziewanego skutku. Jeżeli rzeczywista przyczyna wypowiedzenia umowy nie leży po stronie pracownika, należy stosować ustawę o zwolnieniach grupowych. Oznacza to obowiązek wypłaty odprawy w przypadku zarówno zwolnienia grupowego, jak i indywidualnego. Ponadto w razie zwolnienia w ten sposób określonej w ustawie liczby pracowników pracodawca musi stosować procedurę zwolnień grupowych. Potwierdza to wyrok Sądu Najwyższego z 4 grudnia 2008 r. (II PK 137/08, Monitor Prawa Pracy 2009/ 1), zgodnie z którym rozwiązanie umów na czas określony z wieloma pracownikami rodzi konieczność wszczęcia procedury związanej ze zwolnieniami grupowymi.