Czy można żądać skrócenia okresu wypowiedzenia

Przy umowach o pracę na czas nieokreślony okres wypowiedzenia uzależniony jest od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy. Jeśli wynosi on co najmniej trzy lata, to zgodnie z art. 36 par. 1 pkt 3 k.p. stosuje się trzymiesięczny okres wypowiedzenia. Umowne wydłużenie ustawowego okresu wypowiedzenia nie jest bezpośrednio uregulowane w kodeksie pracy, ale przyjmuje się dopuszczalność takiego zastrzeżenia, jeżeli nie koliduje to z podstawowymi zasadami prawa pracy. W myśl art. 18 par. 1 k.p. postanowienia umów o pracę nie mogą być dla pracownika mniej korzystne niż przepisy prawa pracy. Sąd Najwyższy w wyroku z 2 października 2003 r. (I PK 416/02, OSNP 2004/19/328) stwierdził, że zastrzeżenie dłuższego niż przewidziany w kodeksie pracy okresu wypowiedzenia nie jest niekorzystne dla pracownika, jeżeli sytuacja na rynku pracy w konkretnych okolicznościach, przy uwzględnieniu miejsca wykonywania pracy oraz zapotrzebowania na pracę określonego rodzaju, mogła czynić nierealną możliwość wypowiedzenia przez pracownika. Ocena, czy zastrzeżenie dłuższego okresu wypowiedzenia nie godzi w zasady prawa pracy, zależy od okoliczności konkretnego przypadku.

Przedłużony okres wypowiedzenia może być rozwiązaniem niekorzystnym dla pracownika, chociażby w sytuacji, gdy może otrzymać on korzystniejszą ofertę pracy (por. uchwałę SN z 9 listopada 1994 r., I PZP 46/94, OSNP 1995/7/87). Jeśli motywem żądania pracownika dostosowania okresu wypowiedzenia do terminów ustawowych jest otrzymanie lepszej oferty zatrudnienia, to zastrzeżenie pięciu miesięcy wypowiedzenia może być uznane na podstawie art. 18 par. 2 k.p. za nieważne.