Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

Najniższa podwyżka od wójta nie jest mobbingiem urzędnika

29 czerwca 2018

Pracownik samorządowy nie może zarzucać wójtowi, że stosuje wobec niego mobbing, jeśli przyznał mu podwyżkę zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie wynagradzania.

Pracownik zatrudniony w gminie otrzymywał przez dwa lata niższe podwyżki od pozostałych pracowników. Uznał więc, że kierownik jednostki samorządowej - wójt - stosuje wobec niego mobbing. Z tego względu wniósł więc pozew przeciwko gminie. Zarzucił jej stosowanie nierównego traktowania wobec pozostałych urzędników. W odpowiedzi na pozew gmina wskazała, że zasady wynagradzania urzędników są określone w regulaminie. Wójt wykazał więc, że podwyżki były zróżnicowane ze względu na staż pracy. Sad I instancji po przesłuchaniu świadków i zebraniu materiałów dowodowych uznał, że pracownik nie był mobbingowany, ponieważ wzrost płac uzależniony był od stażu poszczególnych pracowników. Dodatkowo zasady awansu i przyznawania podwyżek dla urzędników zostały określone w regulaminie. Sąd I instancji oddalił więc żądania pracownika, który od tej decyzji odwołał się do sądu apelacyjnego. Ten podzielił rozstrzygnięcie sądu niższej instancji i oddalił żądania pracownika. Następnie urzędnik wniósł skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, który odmówił przyjęcia jej do rozpatrzenia.

SN wskazał, że rozpoznanie skargi kasacyjnej ma istotne znaczenie dla kształtowania kryteriów oceny równego traktowania pracowników w zakresie wynagrodzenia, bowiem w chwili obecnej panuje znaczna dowolność w ich stosowaniu i interpretacji. Istotne znaczenie ma też ustalenie wzajemnego stosunku stosowanych kryteriów i ważności lub nadrzędności jednych na drugimi. To da możliwość szybkiego zorientowania co do występowania dyskryminacji płacowej. SN wskazał też, że mobbing ma na celu m.in. poniżenie, ośmieszenie, zaniżenie samooceny lub wyeliminowanie albo odizolowanie pracownika od współpracowników. A takie przypadki nie występowały w gminie, co wyczerpująco wyjaśnił sąd apelacyjny. W tym kontekście SN wskazał, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania następuje, jeśli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna, jest oczywiście uzasadniona. Skarga nie spełniła jednak żadnego z tych elementów.

oprac. Artur Radwan

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.