Decyzja o odwołaniu pracownika nie wymaga uzasadnienia

Bogdan R. był zatrudniony na podstawie powołania jako dyrektor w Głównym Urzędzie Statystycznym. W 2008 r. został odwołany z zajmowanej funkcji.

Złożył pozew o odszkodowanie z tytułu niezgodnego z prawem odwołania z zajmowanego stanowiska.

Sąd rejonowy uznał, że pracodawca nie ma konieczności wskazywania w piśmie odwołującym powołanego pracownika przyczyny uzasadniającej to odwołanie.

Bogdan R. zaskarżył ten wyrok apelacją, wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie powództwa w całości.

Sąd okręgowy oddalił apelację. W pełni podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez sąd rejonowy.

Pracownik zaskarżył ten wyrok skargą kasacyjną.

Zdaniem Sądu Najwyższego skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Obecnie, co do umownego stosunku pracy, formę pisemną rozwiązania umowy i obowiązek wskazania pracownikowi jego przyczyny reguluje art. 30 par. 4 k.p. (w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nie określony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy). Przepisy te jednak są wyłączone (art. 69 k.p.) przy stosunku pracy z powołania, gdyż przedmiotu ich regulacji dotyczy art. 70 k.p. W myśl tego przepisu, pracownik zatrudniony na podstawie powołania może być w każdym czasie - niezwłocznie lub w określonym terminie - odwołany ze stanowiska przez organ, który go powołał. Odwołanie musi być dokonane w formie pisemnej, natomiast nie musi zawierać wskazania przyczyny odwołania.

Stosunek pracy z powołania charakteryzuje się tym, że pracownik zatrudniony na podstawie powołania nie może skutecznie kwestionować odwołania ze stanowiska równoznacznego z wypowiedzeniem umowy o pracę, ze względu na brak uzasadnionej przyczyny.

Oznacza to, że odwołanie zależy od woli pracodawcy (często organu nadrzędnego nad pracodawcą, tak jak w niniejszej sprawie, w której Bogdan R. odwołany został przez Prezesa GUS) i nie musi być uzasadnione skonkretyzowanymi przyczynami leżącymi po stronie pracownika czy pracodawcy, tak jak ma to miejsce w przypadku wypowiedzenia umowy o pracę.

Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez Bogdana R.

opracował Maciej Kasperowicz

Art. 30, art. 69, art. 70 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).