Czy można wypowiedzieć umowę na czas określony mimo braku ustaleń stron w tym zakresie

radca prawny, Kancelaria Prawna Sobczyk i Współpracownicy

@RY1@i02/2010/140/i02.2010.140.183.006d.001.jpg@RY2@

Fot. Arch.

Arkadiusz Sobczyk, radca prawny, Kancelaria Prawna Sobczyk i Współpracownicy

W myśl przepisów kodeksu pracy, poza przypadkami ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy, umowy zawartej na czas określony nie można rozwiązać za wypowiedzeniem, jeśli nie przewiduje tego sama umowa (art. 33 k.p.). Poza kodeksem pracy problematykę rozwiązywania umowy na czas określony ze względu na przyczynę leżącą u podstaw rozwiązania stosunku pracy, reguluje również ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. nr 90, poz. 844 z późn. zm.), a więc tzw. ustawa o zwolnieniach grupowych.

Przepis art. 5 ust. 7 omawianej ustawy stanowi, iż w razie wypowiadania pracownikom stosunków pracy w ramach grupowego zwolnienia, umowy zawarte na czas określony mogą być rozwiązane przez każdą ze stron za dwutygodniowym wypowiedzeniem. W zakresie trybu rozwiązywania umowy terminowej powyższy przepis stanowi regulację szczególną w stosunku do unormowań kodeksu pracy. Ustanawia on wyjątek od zasady niedopuszczalności wypowiadania umów o pracę zawartych na czas określony, gdy strony nie przewidziały w umowie możliwości wypowiedzenia umowy o pracę.

Przy rozwiązywaniu umów o pracę na czas określony w ramach zwolnień grupowych zastosowanie znajdują przepisy art. 2-6 tej ustawy. Oznacza to, iż pracodawca, w stosunku do zatrudnionych na tej podstawie, obowiązany jest m.in. stosować tryb informacyjno-konsultacyjny wynikający z tej ustawy (por. wyr. SN z 4.12.2008 r., OSNP 2010, nr 11-12, poz. 134). W razie naruszenia tego obowiązku pracownikowi przysługuje roszczenie o odszkodowanie na podstawie art. 50 par. 3 k.p.

not. mj