Na jaką pomoc finansową może liczyć firma zatrudniająca bezrobotnych

Jedną z form pomocy dla przedsiębiorców jest możliwość refundacji przez starostę kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla osób bezrobotnych, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia. Podobne wsparcie może uzyskać osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna, zamieszkująca w Polsce i będąca posiadaczem gospodarstwa rolnego. Posiadacz gospodarstwa rolnego zatrudniający w okresie ostatnich 6 miesięcy, w każdym miesiącu, co najmniej jednego pracownika w pełnym wymiarze czasu pracy może uzyskać zwrot kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia.

Konieczność złożenia wniosku...

Podmiot prowadzący działalność gospodarczą, który chce utworzyć stanowisko pracy dla skierowanego bezrobotnego, może złożyć do starosty właściwego ze względu na siedzibę tego podmiotu albo ze względu na miejsce wykonywania pracy przez skierowanego bezrobotnego wniosek w sprawie udzielenia z Funduszu Pracy (FP) refundacji.

Wniosek o refundację określa oznaczenie podmiotu, przedszkola, szkoły lub producenta rolnego, w tym:

● nazwę lub imię i nazwisko (osoba fizyczna),

● siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres,

● numer ewidencyjny PESEL (osoba fizyczna),

● numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany,

● numer identyfikacji podatkowej (NIP),

● datę rozpoczęcia prowadzenia działalności,

● symbol podklasy rodzaju prowadzonej działalności określony zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD),

● oznaczenie formy prawnej prowadzonej działalności.

Ponadto wniosek o refundację powinien określać:

● liczbę wyposażanych lub doposażanych stanowisk pracy dla skierowanych bezrobotnych,

● kalkulację wydatków na wyposażenie lub doposażenie dla poszczególnych stanowisk pracy i źródła ich finansowania,

● wnioskowaną kwotę refundacji;

● szczegółową specyfikację wydatków dotyczących wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy, w szczególności na zakup środków trwałych, urządzeń, maszyn, w tym środków niezbędnych do zapewnienia zgodności stanowiska pracy z przepisami bhp oraz wymaganiami ergonomii,

● rodzaj pracy, jaka będzie wykonywana przez skierowanego bezrobotnego,

● wymagane kwalifikacje i inne wymagania niezbędne do wykonywania pracy, jakie powinien spełniać skierowany bezrobotny;

● proponowaną formę zabezpieczenia zwrotu refundacji,

● podpis podmiotu ubiegającego się o refundację.

...i co najmniej kilku oświadczeń

Przedsiębiorca, którzy chce skorzystać z refundacji, musi dołączyć do wniosku o refundację kilka oświadczeń. Po pierwsze musi złożyć oświadczenie o niezmniejszaniu wymiaru czasu pracy pracownika i nierozwiązaniu stosunku pracy z pracownikiem w drodze wypowiedzenia bądź na mocy porozumienia stron z przyczyn niedotyczących pracowników w okresie 6 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia otrzymania refundacji.

Po drugie musi dołączyć oświadczenie o prowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, przez okres 6 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień złożenia wniosku. Do wskazanego okresu prowadzenia działalności gospodarczej nie wlicza się okresu zawieszenia działalności gospodarczej.

Przedsiębiorca ubiegający się o refundację musi także złożyć oświadczenie o:

● niezaleganiu w dniu złożenia wniosku z wypłacaniem wynagrodzeń pracownikom oraz z opłacaniem należnych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur Pomostowych,

● niezaleganiu w dniu złożenia wniosku z opłacaniem innych danin publicznych,

● nieposiadaniu w dniu złożenia wniosku nieuregulowanych w terminie zobowiązań cywilnoprawnych,

● o niekaralności (w okresie 2 lat przed dniem złożenia wniosku za przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu).

Podobne oświadczenia składa też zainteresowany refundacją producent rolny. Zamiast oświadczenia o prowadzeniu działalności składa oświadczenie o posiadaniu gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym lub prowadzeniu działu specjalnego produkcji rolnej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych lub przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych przez okres co najmniej 6 miesięcy przed dniem złożenia wniosku oraz dokumenty potwierdzające zatrudnienie w okresie ostatnich 6 miesięcy przed dniem złożenia wniosku, w każdym miesiącu, co najmniej jednego pracownika na podstawie stosunku pracy w pełnym wymiarze czasu pracy oraz dokumenty potwierdzające jego ubezpieczenie.

Decyduje starosta

Wniosek o refundację może być przez starostę uwzględniony, jeżeli:

● przedsiębiorca lub producent rolny spełnia wskazane wyżej warunki ubiegania się o refundację,

● gdy wniosek o refundację jest kompletny i prawidłowo sporządzony,

● starosta dysponuje środkami na jego sfinansowanie.

Starosta może odmówić skierowania bezrobotnego do przedsiębiorcy lub producenta rolnego, u którego bezrobotny ten był zatrudniony lub wykonywał inną pracę zarobkową w okresie 6 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o refundację. O uwzględnieniu lub odmowie uwzględnienia wniosku o refundację starosta powiadamia podmiot ubiegający się o refundację w terminie 30 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku. W przypadku nieuwzględnienia wniosku starosta podaje przyczynę odmowy.

Umowa o refundację

Podstawą refundacji jest umowa zawarta przez starostę z przedsiębiorcą lub producentem rolnym. Umowa taka powinna być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności oraz zawierać w szczególności zobowiązanie podmiotu, przedszkola, szkoły lub producenta rolnego do:

● zatrudnienia na wyposażonym lub doposażonym stanowisku pracy w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego bezrobotnego przez okres co najmniej 24 miesięcy,

● utrzymania przez okres co najmniej 24 miesięcy stanowisk pracy utworzonych w związku z przyznaną refundacją,

● złożenia rozliczenia kwot wydatkowanych od dnia zawarcia umowy o refundację na poszczególne wydatki ujęte w specyfikacji; specyfikacja ta obejmuje wydatki dotyczące wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy, przede wszystkim na zakup środków trwałych, urządzeń, maszyn, w tym środków niezbędnych do zapewnienia zgodności stanowiska pracy z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii.

Kiedy zwrot pomocy

Umowa o refundację zawarta przez starostę z przedsiębiorcą lub producentem rolnym zawiera też zobowiązanie tych podmiotów do zwrotu:

● w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania starosty, refundacji wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania środków, w przypadku złożenia niezgodnych z prawdą oświadczeń, zaświadczeń lub informacji, które są wymagane przy ubieganiu się o refundację, czyli np. dotyczących niezalegania z opłacaniem podatków, składek na ubezpieczenie społeczne itd., lub naruszenia innych warunków umowy,

● zwrotu, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania starosty, refundacji w wysokości proporcjonalnej do okresu niezatrudniania na utworzonych stanowiskach pracy skierowanych bezrobotnych, wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia otrzymania środków, w przypadku niespełnienia warunków umowy ze starostą, czyli dotyczących m.in. zatrudnienia na wyposażonym lub doposażonym stanowisku pracy w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego bezrobotnego przez okres co najmniej 24 miesięcy oraz utrzymania przez okres co najmniej 24 miesięcy stanowisk pracy utworzonych w związku z przyznaną refundacją,

● zwrotu równowartości odzyskanego - zgodnie z ustawą z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - podatku od zakupionych towarów i usług w ramach przyznanej refundacji.

Wydatki trzeba rozliczyć

Przedsiębiorca lub producent rolny przedkładają staroście rozliczenie zawierające zestawienie kwot wydatkowanych od dnia zawarcia umowy o refundację na poszczególne wydatki ujęte w specyfikacji. W rozliczeniu wykazywane są kwoty wydatków z uwzględnieniem podatku od towarów i usług. Rozliczenie zawiera informację, czy podmiotowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w wykazywanych wydatkach lub prawo do zwrotu podatku naliczonego.

Zestawienie, o którym mowa wyżej, nie może zawierać wydatków, na których finansowanie podmiot ubiegający się o refundację otrzymał wcześniej środki publiczne.

Starosta na wniosek przedsiębiorcy lub producenta rolnego może uznać za prawidłowo poniesione również wydatki odbiegające od zawartych w specyfikacji, jeżeli stwierdzi zasadność ich poniesienia, biorąc pod uwagę specyfikę wyposażanego lub doposażanego stanowiska pracy. Starosta przed dokonaniem wypłaty refundacji i skierowaniem bezrobotnego stwierdza utworzenie stanowiska pracy, jego wyposażenie lub doposażenie.

Przedsiębiorca, który wystąpił o refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy, musi liczyć się z tym, że po zawarciu umowy o refundację starosta jest uprawniony, w trakcie trwania umowy, do dokonywania oceny spełniania przez podmiot, który uzyskał refundację, warunków umowy.

O refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego mogą się także ubiegać niepubliczne szkoły lub przedszkola. Niepubliczna szkoła lub przedszkole, aby otrzymać refundację musi spełnić takie same wskazane wyżej warunki, jakie są wymagane od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą.

Refundacja składek

Kolejną formą pomocy dla pracodawców zatrudniających osoby bezrobotne jest refundacja składek na ubezpieczenia społeczne. Polega to na zawarciu przez pracodawcę ze starostą umowy przewidującej jednorazowe refundowanie poniesionych kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne w związku z zatrudnieniem bezrobotnego.

Refundacja może nastąpić w razie spełnienia następujących warunków:

● pracodawca zatrudniał skierowanego bezrobotnego w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 12 miesięcy oraz

● po upływie 12 miesięcy zatrudnienia skierowany bezrobotny jest nadal zatrudniony.

Kwota refundowanych składek nie może przekroczyć 300 proc. wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w dniu spełnienia wskazanych wyżej warunków.

Refundacja składek na ubezpieczenia społeczne stanowi pomoc publiczną w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji. Pomoc w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji jest udzielana, jeżeli utworzone miejsce pracy powoduje wzrost ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy oraz liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej i bardzo niekorzystnej sytuacji w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy.

Warunki określa umowa

Umowa przewidująca jednorazowe refundowanie poniesionych kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w związku z zatrudnieniem skierowanego bezrobotnego powinna zawierać przede wszystkim:

● liczbę bezrobotnych oraz okres, na jaki zostaną zatrudnieni,

● rodzaj i miejsce wykonywanych prac oraz niezbędne lub pożądane kwalifikacje bezrobotnych,

● termin i wysokość należnej refundacji z Funduszu Pracy,

● obowiązek informowania starosty o przypadkach wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę ze skierowanym bezrobotnym,

● obowiązek zwrotu wypłaconych kwot refundacji w przypadku wykorzystania środków niezgodnie z umową oraz tryb i termin tego zwrotu.

Umowa ze starostą w sprawie refundacji składek na ubezpieczenia społeczne w razie zatrudnienia osób bezrobotnych zawiera postanowienie o zwrocie zrefundowanych składek na ubezpieczenia społeczne wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od całości kwoty udzielonej pomocy od dnia wypłaty pierwszej kwoty udostępnionych środków, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania starosty w przypadku niedotrzymania warunku zatrudnienia pracownika przez odpowiedni okres, określony w umowie ze starostą.

Zatrudnienie przez rok

Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres 12 miesięcy, a pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez podwładnego obowiązków pracowniczych.

Natomiast pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres 24 miesięcy, a pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.

W razie niedotrzymania wskazanych wyżej warunków dotyczących nieprzerwanego zatrudnienia osób bezrobotnych pracodawca jest zobowiązany zwrócić - w ciągu 30 dni - kwotę zrefundowanych składek na ubezpieczenia społeczne wraz z odsetkami, a zwrot następuje w wysokości proporcjonalnej do okresu, w którym warunek nie został spełniony.

Prace interwencyjne i roboty publiczne

Niektóre kategorie osób bezrobotnych mogą być kierowane do prac interwencyjnych. Chodzi tu np. o bezrobotnych do 25. roku życia, osób długotrwale bezrobotnych, kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka, bezrobotnych powyżej 50. roku życia oraz bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych.

Zatrudnienie osób bezrobotnych przy pracach interwencyjnych również jest szansą dla pracodawców na zwrot ponoszonych w związku z tym kosztów. Starosta zwraca bowiem pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych na okres do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych.

Wskazane wyżej koszty zwraca się w wysokości wcześniej uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz kwoty zasiłku dla bezrobotnych, obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Częściowy zwrot kosztów

Starosta zwraca również pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy na okres do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości wcześniej uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdą osobę bezrobotną.

Starosta może także zwrócić poniesione przez pracodawcę koszty z tytułu zatrudnienia na okres do 12 miesięcy skierowanych bezrobotnych, w ramach prac interwencyjnych, w wysokości wcześniej uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc ich zatrudnienia.

Jeżeli pracodawca bezpośrednio po zakończeniu prac interwencyjnych trwających co najmniej 6 miesięcy zatrudniał skierowanego bezrobotnego przez okres dalszych 6 miesięcy i po upływie tego okresu dalej go zatrudnia w pełnym wymiarze czasu pracy, starosta może przyznać pracodawcy jednorazową refundację wynagrodzenia w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie wyższej jednak niż 150 proc. przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu spełnienia tego warunku.

Szczególne kategorie bezrobotnych

Wobec pewnych kategorii osób bezrobotnych kierowanych do prac interwencyjnych mogą być stosowane szczególne zasady refundacji kosztów wynagrodzenia, nagród oraz opłacanych składek na ubezpieczenia społeczne (art. 56 ustawy). Starosta może dokonywać z FP przez okres do 12 miesięcy zwrotu poniesionych przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanych bezrobotnych:

● do 25. roku życia,

● długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,

● którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,

● niepełnosprawnych

kosztów wypłaconego tym osobom wynagrodzenia, nagród oraz opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości wcześniej uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty zasiłku dla bezrobotnych obowiązującej w ostatnim dniu każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Starosta może też dokonywać z FP przez okres do 18 miesięcy zwrotu poniesionych przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanych (wymienionych wyżej) bezrobotnych kosztów wypłaconego tym osobom wynagrodzenia, nagród oraz opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od tego wynagrodzenia, jeżeli zwrot obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc. [przykład 1]

Refundacja kosztów robót publicznych

Zwrot kosztów związanych z zatrudnieniem osób bezrobotnych dotyczy także robót publicznych (art. 57 ustawy). Starosta zwraca bowiem organizatorowi robót publicznych, który zatrudniał skierowanych bezrobotnych, a także bezrobotnych będących dłużnikami alimentacyjnymi, przez okres do 6 miesięcy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składek na ubezpieczenia społeczne bezrobotnych w wysokości wcześniej uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz 50 proc. przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Starosta może także dokonywać zwrotu poniesionych przez organizatora robót publicznych kosztów z tytułu zatrudnienia na okres do 12 miesięcy skierowanych bezrobotnych, a także bezrobotnych będących dłużnikami alimentacyjnymi, w wysokości wcześniej uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak przeciętnego wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc ich zatrudnienia.

Na wniosek organizatora robót publicznych starosta może przyznawać zaliczki ze środków Funduszu Pracy na poczet wypłat wynagrodzeń oraz opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne.

Praca w instytucjach użyteczności publicznej

Bezrobotni do 25. roku życia oraz bezrobotni długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, albo kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka, a także bezrobotni będący dłużnikami alimentacyjnymi - mogą zostać skierowani przez starostę, na zasadach dotyczących robót publicznych, do wykonywania przez okres do 6 miesięcy pracy niezwiązanej z wyuczonym zawodem, w wymiarze nieprzekraczającym połowy wymiaru czasu pracy, w instytucjach użyteczności publicznej oraz organizacjach zajmujących się problematyką kultury, oświaty, sportu i turystyki, opieki zdrowotnej lub pomocy społecznej.

W przypadku skierowania bezrobotnych do wskazanych wyżej prac starosta zwraca pracodawcy, który ich zatrudnił, część poniesionych kosztów na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych bezrobotnych i połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca, łącznie ze składką na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Wniosek do pup

Pracodawca składa wniosek o organizowanie prac interwencyjnych do wybranego powiatowego urzędu pracy. Organizator robót publicznych składa wniosek o organizowanie robót publicznych do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na miejsce wykonywania tych robót.

Po złożeniu wniosku starosta w ciągu 30 dni od złożenia wniosku powiadamia pracodawcę o podjętej decyzji. Jeśli decyzja jest pozytywna, starosta zawiera z pracodawcą organizującym prace interwencyjne umowę, która określa m.in. liczbę bezrobotnych oraz okres, na jaki zostali zatrudnieni, rodzaj i miejsce wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych, terminy i wysokość refundowanych z Funduszu Pracy przez starostę kosztów wynagrodzeń, nagród i składek na ubezpieczenia społeczne, jak też obowiązek informowania starosty o przypadkach wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę ze skierowanym bezrobotnym.

Jeśli organizatorowi robót publicznych starosta przyzna zaliczkę ze środków FP na poczet wypłat wynagrodzeń oraz opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne, umowa powinna określić termin przekazania zaliczki, nie wcześniejszy jednak niż 5 dni przed terminem płatności, na które jest przyznana, umożliwiający terminową wypłatę wynagrodzeń skierowanym bezrobotnym i opłacenie składek na ubezpieczenia społeczne oraz sposób rozliczenia tej zaliczki. Kwota zaliczki nie może przekroczyć należnej organizatorowi robót publicznych kwoty podlegających refundacji za dany miesiąc wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu zatrudnienia skierowanych bezrobotnych.

Umowa o organizowanie prac interwencyjnych albo robót publicznych powinna zawierać zobowiązanie do zwrotu otrzymanej refundacji w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania starosty w przypadku złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia o znajdowaniu się przez pracodawcę w trudnej sytuacji finansowej, jak też niedotrzymania przez pracodawcę warunków związanych z zatrudnieniem skierowanych osób bezrobotnych przez oznaczony czas. [przykład 2]

Przygotowanie zawodowe dorosłych

Pracodawcy mogą także uzyskać refundację kosztów ponoszonych w ramach przygotowania zawodowego dorosłych. Inicjowaniem, organizacją i finansowaniem z Funduszu Pracy przygotowania zawodowego osób bezrobotnych zajmuje się starosta. Przygotowanie zawodowe dorosłych ma na celu uzyskania przez osoby bezrobotne kwalifikacji lub umiejętności zawodowych.

Przygotowanie zawodowe dorosłych jest realizowane na podstawie umowy w sprawie realizacji przygotowania zawodowego dorosłych zawieranej między starostą a pracodawcą lub między starostą, pracodawcą i instytucją szkoleniową, wpisaną do rejestru prowadzonego przez wojewódzki urząd prac.

Starosta refunduje ze środków FP pracodawcy, z którym zawarł umowę w sprawie realizacji przygotowania zawodowego dorosłych, określone w umowie wydatki poniesione na uczestnika przygotowania zawodowego dorosłych, przede wszystkim na materiały i surowce, eksploatację maszyn i urządzeń, odzież roboczą, posiłki regeneracyjne i inne środki niezbędne do realizacji programu przygotowania zawodowego dorosłych w wymiarze do 2 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za każdy pełny miesiąc realizacji programu.

Premia dla pracodawcy

Ponadto po zakończeniu tej formy aktywizacji, jeżeli skierowany przez starostę uczestnik przygotowania zawodowego dorosłych ukończył program praktycznej nauki zawodu dorosłych lub przyuczenia do pracy dorosłych i zdał egzamin, pracodawcy przysługuje jednorazowa premia ze środków FP. Premia jest przyznawana w wysokości 400 zł za każdy pełny miesiąc programu przygotowania zawodowego dorosłych, zrealizowanego dla każdego skierowanego uczestnika, na podstawie umowy w sprawie realizacji przygotowania zawodowego dorosłych zawieranej między starostą a pracodawcą lub między starostą, pracodawcą i instytucją szkoleniową, wpisaną do rejestru prowadzonego przez wojewódzki urząd pracy. [przykład 3]

Fundusz szkoleniowy

Pracodawcy mogą tworzyć zakładowy fundusz szkoleniowy. Jest on przeznaczony na finansowanie lub współfinansowanie kosztów kształcenia ustawicznego pracowników i pracodawców. Fundusz szkoleniowy może być tworzony przez więcej niż jednego pracodawcę na zasadzie porozumienia.

Na wniosek pracodawcy, który utworzył fundusz szkoleniowy, starosta może refundować z FP, na warunkach określonych w umowie, koszty szkolenia pracowników lub pracodawcy w wysokości do 50 proc., nie więcej jednak niż do wysokości przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu zawarcia umowy, na jedną osobę, a w przypadku osób w wieku 45 lat i powyżej - w wysokości do 80 proc., nie więcej jednak niż do wysokości 300 proc. przeciętnego wynagrodzenia, obowiązującego w dniu zawarcia umowy, na jedną osobę.

Podmiot, który otrzymał refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego, jest obowiązany dokonać zwrotu otrzymanych środków wraz z odsetkami, jeżeli zatrudniał na utworzonym stanowisku pracy skierowanego lub skierowanych bezrobotnych w pełnym wymiarze czasu pracy łącznie przez okres krótszy niż 24 miesiące albo naruszył inne warunki umowy o refundację

Pracodawca zatrudnił osobę bezrobotną w wieku 56 lat do prac interwencyjnych. Kwestię zwrotu poniesionych przez pracodawcę kosztów wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych powyżej 50. roku życia reguluje art. 59 ustawy. Starosta może skierować bezrobotnych powyżej 50. roku życia do wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych przez okres do 24 miesięcy oraz dokonywać refundacji poniesionych przez pracodawcę kosztów na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne. Starosta może skierować bezrobotnych powyżej 50. roku życia do wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych u pracodawcy przez okres do 4 lat i dokonywać refundacji poniesionych przez pracodawcę kosztów wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne, jeżeli obejmuje ona koszty poniesione za co drugi miesiąc ich zatrudnienia.

Jeżeli do pracy w ramach prac interwencyjnych są kierowani bezrobotni, którzy:

● spełniają warunki konieczne do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest przyznawana w wysokości do 80 proc. minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia,

● nie spełniają warunków koniecznych do uzyskania świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest przyznawana w wysokości do 50 proc. minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Osoba bezrobotna została skierowana do wykonywania prac interwencyjnych, a następnie rozwiązała umowę o pracę. W takiej sytuacji, a więc jeżeli bezrobotny sam rozwiązał umowę o pracę, a nie ma możliwości skierowania innego odpowiedniego bezrobotnego na utworzone miejsce pracy, pracodawca nie musi zwracać kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne, otrzymanych za okres do dnia rozwiązania umowy o pracę przez skierowanego bezrobotnego.

Osoba bezrobotna skierowana przez starostę w ramach przygotowania zawodowego do pracodawcy A podjęła przygotowanie zawodowe u pracodawcy B. W sytuacji gdy umowa w sprawie realizacji przygotowania zawodowego dorosłych została rozwiązana z przyczyn niezależnych od pracodawcy, a osoba skierowana przez starostę podjęła przygotowanie zawodowe dorosłych u innego pracodawcy - przysługującą kwotę premii dzieli się między wszystkich pracodawców, proporcjonalnie do liczby miesięcy realizowanego u nich programu tego przygotowania. Premia nie przysługuje pracodawcy, z którym umowa w sprawie realizacji przygotowania zawodowego dorosłych została rozwiązana z winy pracodawcy.

Aneta Mościcka

ekspert z zakresu prawa pracy

Art. 46, art. 47, art. 49, art. 51, art. 53i, art. 53j, art. 56, art. 57, art. 59 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415, z późn. zm.).

Rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 25 lipca 2011 r. w sprawie dokonywania z Funduszu Pracy refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz.U. nr 155, poz. 922).

Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 7 stycznia 2009 r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne (Dz.U. nr 5, poz. 25).

Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 3 grudnia 2009 r. w sprawie refundacji ze środków Funduszu Pracy kosztów szkoleń oraz wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanych wynagrodzeń (Dz.U. nr 215, poz. 1669).