Zwolnienie za zmianę decyzji ordynatora

Pracownik nie musi wykonywać bezkrytycznie poleceń przełożonych. Jednak tylko w wyjątkowych sytuacjach lekarz może postąpić inaczej, niż zlecił mu ordynator.

Dyrektor szpitala wypowiedział umowę lekarzowi, który był zatrudniony na czas nieokreślony. Jako przyczyny wskazał m.in. naruszenie obowiązków przez niewykonywanie poleceń służbowych, podważanie autorytetu ordynatora, brak współpracy z personelem. Ponadto jedną z przyczyn było również niewykonanie polecenia ordynatora, aby na dyżurze zrobić pacjentowi zdjęcia RTG. Lekarz tłumaczył się, że stan zdrowia chorego się polepszył, więc nie było takiej potrzeby.

Zwolniony odwołał się od wypowiedzenia do sądu I instancji. Ten ustalił, że lekarz nie podważał autorytetu ordynatora. Nieprawdziwy był też zarzut pracodawcy braku współpracy z personelem medycznym. Sąd uznał, że właściwie zajmował się on pacjentami. W efekcie przywrócił go do pracy na poprzednich warunkach.

Dyrektor szpitala wniósł apelację do sądu II instancji. Ten orzekł, że wykonanie zdjęcia RTG było konieczne do oceny stanu zdrowia pacjenta. Takie zachowanie również należy utożsamiać z naruszeniem obowiązków służbowych, które wystarcza do wypowiedzenia umowy o pracę. Sąd zmienił zaskarżony wyrok i oddalił żądania zwolnionego pracownika.

Sprawa trafiła do Sądu Najwyższego (SN). Sędziowie wskazali, że pracownik nie powinien wykonywać bezkrytycznie poleceń przełożonych. W szczególnych przypadkach może to nawet uzasadniać wypowiedzenie umowy o pracę (wyrok SN z 10 września 1997 r., I PKN 244/97, OSNP 1998 nr 12, poz. 358). Nie ulega wątpliwości, że specyfika pracy lekarza może uzasadniać zmianę (niewykonanie) zaleceń ordynatora, dotyczących sposobu leczenia pacjenta.

Pamiętać jednak trzeba, że to ordynator jest odpowiedzialny za wyniki i sposób leczenia oraz stan zdrowia pacjentów. Jego polecenia dotyczące leczenia mają więc, co do zasady, charakter wiążący. Niewykonanie takich poleceń stanowi naruszenie obowiązków pracowniczych i może być uzasadnione przede wszystkim zmianą stanu zdrowia pacjenta oraz innymi okolicznościami natury organizacyjnej czy technicznej. W okolicznościach niniejszej sprawy nie wystąpiły takie okoliczności. Tak więc zdarzenie to należało uznać za przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie umowy o pracę.

SN przyznał, że wśród powodów wypowiedzenia można wyróżnić mniej lub bardziej istotne naruszenia obowiązków pracowniczych przez lekarza. Jednak łączne uwzględnienie wszystkich naruszeń pozwala na uznanie wypowiedzenia za zasadne (por. wyrok SN z 8 stycznia 2007 r., I PK 187/06, OSNP 2008 nr 3 - 4, poz. 35).

Artur Radwan

artu.radwan@infor.pl

Wyrok Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2011 r. sygn. akt I PK 152/10