Po 30 czerwca deklaracje wpłat na PFRON tylko na nowych formularzach

Wpłaty na PFRON są należnością publiczną, do których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, dalej jako ustawa. Zobowiązanie z tytułu wpłat wymienionych w tym przepisie powstaje w sposób przewidziany w art. 21 par. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a więc z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa wiąże powstanie takiego zobowiązania.

Zobowiązany do wpłat na PFRON samodzielnie oblicza zobowiązanie z tytułu wpłat i wykazuje je w deklaracji.

Terminem złożenia deklaracji wpłat jest zgodnie z art. 49 ust. 2 ustawy 20. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności powodujące powstanie obowiązku wpłaty. Termin ten jest również terminem do zapłaty większości wpłat na PFRON.

Kwota zobowiązania z tytułu wpłat wykazana w deklaracji jest zgodnie z art. 21 par. 1 ust. 2 Ordynacji podatkowej wpłatą do zapłaty, z tym że jeżeli w postępowaniu podatkowym prezes zarządu PFRON, któremu przysługują uprawnienia organów podatkowych określone w ordynacji podatkowej, ustali, że podmiot zobowiązany do wpłat na PFRON mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części wpłaty, nie złożył deklaracji lub wysokość zadeklarowanej wpłaty różni się od rzeczywistej kwoty zobowiązania z tytułu tej wpłaty, to na podstawie art. 21 par. 1 ust. 3 o.p. wydaje on decyzję, w której określa wysokość zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON. Terminowe złożenie prawidłowo sporządzonej deklaracji wpłat na PFRON jest więc szczególnie istotne.

Nowe wzory deklaracji wpłat na PFRON określa rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 18 lutego 2011 r. w sprawie ustalenia wzorów deklaracji składanych zarządowi Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przez pracodawców zobowiązanych do wpłat na ten fundusz.

Ostatnimi deklaracjami, które można składać na dotychczasowych formularzach, będą deklaracje za maj 2011 r. złożone w terminie do 20 czerwca oraz ewentualnie deklaracje za czerwiec złożone 30 czerwca 2010 r. Zważywszy, że deklaracje złożone za okres od stycznia 2011 r. podlegają obligatoryjnej korekcie na nowych drukach w terminie do 20 lipca 2011 r. - składanie deklaracji za czerwiec 2011 r. na dotychczasowych drukach nie jest korzystne dla zobowiązanych do wpłat.

Każdy podmiot zobowiązany do wpłat na PFRON ma obowiązek przedstawienia kompletu danych identyfikacyjnych pozwalających na bezsporne ustalenie tożsamości i statusu pracodawcy. Dane te z zasady nie ulegają częstym zmianom, więc zostały wyodrębnione do osobnego formularza (DEK-Z) składanego jednokrotnie wraz z pierwszą deklaracją wpłat (DEK-I-0, DEK-I-a, DEK-I-b, DEK-II-a, DEK-II-b, DEK-W). W razie zmiany tych danych należy o tym poinformować PFRON, składając formularz aktualizacyjny.

Pracodawca może nie składać tej deklaracji, o ile nie uległy zmianie dane wykazane w deklaracji DEK-Z lub informacji INF-Z poprzednio złożonej za okresy przypadające począwszy od stycznia 2011 r. Oznacza to, że wraz z pierwszą deklaracją DEK-I-0, DEK-I-a, DEK-I-b, DEK-II-a, DEK-II-b, DEK-W złożoną za okresy, począwszy od stycznia 2011 r., pracodawca ma obowiązek złożenia odpowiednio deklaracji DEK-Z na nowym formularzu. Rozwiązanie to wprowadzono w celu jednokrotnego uaktualnienia bazy podmiotów składających formularze do PFRON tak, by podmioty dotychczas figurujące w tych bazach i nadal składające informacje lub deklaracje do PFRON przedstawiły mu ujednolicone dane aktualne na dzień nie wcześniejszy niż 1 stycznia 2011 r. Deklaracja DEK-Z składa się z 9 części. Pierwsza część to blok informacyjny określający, kto, komu, na jakiej podstawie i w jakim terminie składa formularz. DEK-Z składa zarządowi PFRON pracodawca zobowiązany do wpłat na ten fundusz (składający). DEK-Z składa się co do zasady wraz z inną deklaracją wpłat, w terminie określonym w art. 49 ust. 2 ustawy.

Druga część deklaracji to blok A, w którym wykazuje się podstawowe dane ewidencyjne pracodawcy: numer w rejestrze PFRON, NIP, REGON, pełną nazwę, formę prawną, wielkość, identyfikator adresu oraz PKD. Wszystkie dane bloku A wykazywane są tylko wtedy, gdy pracodawcy nadano je przed dniem złożenia DEK-Z. Jeżeli danemu podmiotowi (np. jednostkom wojskowym, rolnikom, pracodawcom będącym wewnętrznymi jednostkami organizacyjnymi innych podmiotów) nie nadaje się z mocy prawa określonych numerów identyfikacyjnych, to danych tych nie wykazuje się w DEK-Z. Najczęściej popełnianym błędem w tym zakresie jest podawanie części danych podmiotu, którego dotyczy DEK-Z i części danych innego podmiotu (np. jednostek zaopatrzenia w przypadku jednostek wojskowych).

Natomiast w bloku B wykazuje się dane o deklaracji, a więc czy jest to deklaracja zgłoszeniowa, czy aktualizacyjna (poz. 11), za jaki okres sprawozdawczy i wraz z którą deklaracją ją złożono (poz. 12 i 13).

W bloku C wykazuje się dodatkowe informacje o pracodawcy. W poz. 14 - 22, w bloku C.1., wykazuje się dane adresowe siedziby pracodawcy oraz jego adres poczty elektronicznej do korespondencji z PFRON.

Blok C.2. pełni dwie funkcje. Co do zasady dane adresowe i adres poczty elektronicznej wykazywane w poz. 24 - 32 DEK-Z mogą się odnosić do podmiotu składającego deklarację, jeżeli ma on inny adres do korespondencji niż adres siedziby. Nowym rozwiązaniem jest natomiast to, że dane wykazywane w bloku C.2. mogą dotyczyć także pełnomocnika podmiotu, którego dotyczy DEK-Z. O tym, czy dane wykazane w bloku C.2. dotyczą składającego, czy jego pełnomocnika, przesądza wypełnienie lub niewypełnienie poz. 23 DEK-Z, w której wykazuje się imię i nazwisko pełnomocnika. Wypełnienie poz. 23 skutkuje tym, że PFRON uzna dane adresowe z poz. 24 - 32 za dane dotyczące pełnomocnika. Jednocześnie ze złożeniem DEK-Z z danymi dotyczącymi pełnomocnika należy przesłać do PFRON odpowiednio pełnomocnictwo lub zawiadomienie o odwołaniu pełnomocnika.

W bloku C.3. deklaracji DEK-Z wykazuje się dane organu rejestrowego, tj. pełną nazwę tego organu (poz. 33), nazwę rejestru lub ewidencji (poz. 34), datę rejestracji (poz. 36) oraz numer w rejestrze (poz. 36). Jeżeli składający nie widnieje w żadnym z rejestrów (np. jest rolnikiem lub osobą fizyczną zatrudniającą pracowników dla celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności), to nie wypełnia poz. 33 - 36. Jeżeli podmiot, którego dotyczy deklaracja, nie podlegał rejestracji, a został powołany na mocy ustawy lub aktu prawa miejscowego, to w poz. 36 należy wskazać podstawę prawną jego utworzenia.

W bloku C.4. wykazuje się numer rachunku bankowego, z którego będą dokonywane wpłaty na PFRON. Co do zasady rachunek ten powinien być rachunkiem zobowiązanego do wpłat, jednak np. w przypadku jednostek wojskowych obsługiwanych finansowo przez wyspecjalizowane jednostki zaopatrzenia możliwe jest podanie numeru rachunku tej jednostki.

Kolejną częścią deklaracji DEK-Z jest blok D, w którym wykazuje się dane dotyczące typu pracodawcy. Blok D.1. zawiera dane o szczególnym statucie pracodawcy. W poz. 38 wykazuje się dane o statusie prowadzącego ZPChr (pole 1), o statusie ZAZ (pole 2) lub o braku tych statusów (pole 3). Jeżeli pracodawca ma lub miał status ZPChr lub ZAZ, to wypełniając poz. 39 informuje, czy aktualna jest decyzja o przyznaniu statusu (lub decyzja zmieniająca status), czy wydano decyzję stwierdzającą utratę statusu. W poz. 40 DEK-Z informuje się o tym, czy organem wydającym decyzję dotyczącą nadania lub utraty statusu wydał pełnomocnik ds. osób niepełnosprawnych, czy wojewoda. W poz. 41 i 42 DEK-Z należy wskazać datę wydania wspomnianej decyzji i jej znak, zaś w poz. 43 - datę, od której pracodawcy nadano status lub stwierdzono jego utratę. Natomiast w bloku D.2. pracodawca rozliczający się z wpłat na PFRON na podstawie art. 21 ust. 2a lub 2b ustawy informuje o przynależności do określonego typu podmiotów wymienionego w tych przepisach.

W bloku E pracodawca wskazuje, od kiedy i na jakiej podstawie podlegał po raz pierwszy obowiązkowi wpłat na PFRON. Dane te dotyczą zarówno zobowiązania do wpłat jak i zwolnienia z wpłat. Natomiast w bloku F pracodawca wykazuje dane osoby odpowiedzialnej za kontakty z PFRON.

Ostatnimi dwoma blokami są Uwagi (blok G) oraz część zawierająca oświadczenie o zgodności danych ze stanem prawnym i faktycznym oraz datę wypełnienia deklaracji (poz. 53), a także podpis i pieczęć pracodawcy lub osoby upoważnionej (poz. 54). Deklaracje są przekazywane w formie dokumentu elektronicznego. Konieczne jest więc opatrzenie dokumentu podpisem elektronicznym akceptowanym przez system e-PFRON.

Inaczej niż w przypadku danych dotyczących zobowiązania z tytułu poszczególnych wpłat, dane z DEK-Z wykazuje się według stanu na dzień złożenia tej deklaracji.

W myśl art. 21 ust. 1 ustawy pracodawcy w rozumieniu art. 3 k.p., zatrudniający co najmniej 25 pracowników w przeliczeniu na etaty podlegają obowiązkowi wpłat na PFRON z tytułu niezapewniania wymaganego poziomu zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Wpłaty te deklaruje się w deklaracji:

● DEK-I-b - jeżeli pracodawcą jest szkoła (w tym szkoła wyższa), zakład kształcenia nauczycieli, placówka opiekuńczo-wychowawcza lub resocjalizacyjna,

● DEK-I-a - jeżeli pracodawcą jest państwowa lub samorządowa jednostka budżetowa, zakład budżetowy lub gospodarstwo pomocnicze albo instytucja kultury lub jednostka organizacyjna zajmująca się statutowo ochroną dóbr kultury uznanych za pomnik historii,

● DEK-I-0 - w przypadku pozostałych pracodawców rozliczających się z tych wpłat.

Od stanu zatrudnienia ogółem (poz. 16) zależy to, czy danego pracodawcy dotyczy obowiązek tych wpłat. Wliczeniu do tego stanu podlegają osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę, powołania, mianowania, wyboru lub spółdzielczej umowy o pracę - zatrudnione w ramach stosunku pracy. Zamknięty katalog wyłączeń z tego stanu określa art. 21 ust. 5 ustawy i obejmuje on: osoby niepełnosprawne przebywające na obligatoryjnie lub fakultatywnie udzielanych urlopach bezpłatnych, a także osoby sprawne zatrudnione na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego, przebywające na urlopach wychowawczych lub obligatoryjnie udzielanych urlopach bezpłatnych, nieświadczących pracy w związku z uzyskaniem świadczenia rehabilitacyjnego lub odbywaniem służby wojskowej albo służby zastępczej, a także będących uczestnikami OHP. Stan ten ustala się w etatach w wartości przeciętnej miesięcznej.

Pracodawca zatrudniał w kwietniu 32 sprawnych pełnoetatowych pracowników. Byli oni zatrudnieni przez cały miesiąc, ale od 15 kwietnia 10 z nich przebywało na obligatoryjnie udzielonym urlopie bezpłatnym. Stan zatrudnienia ogółem to 26,67 etatów, tj. (22 x 1 x 30 + 10 x 1 x 14)/30.

Osiągający ten stan zatrudnienia ogółem, którzy nie spełniają warunków określonych w art. 21 ust. 2e, 3 ani 6 ustawy, mają obowiązek dokonania wpłaty na PFRON w wysokości iloczynu 0,4065 przeciętnego wynagrodzenia (poz. 25 DEK-I-0 i DEK-I-a lub poz. 34 DEK-I-b) i liczby etatów osób niepełnosprawnych brakujących pracodawcy do osiągnięcia wymaganego wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Kwotę tę jako kwotę wpłaty należnej wykazuje się w poz. 26 DEK-I-0 i DEK-I-a lub poz. 35 DEK-I-b.

Wskaźnik ten wynosi 0,06 dla składających deklaracje DEK-I-0 lub DEK-I-a i 0,02 dla składających DEK-I-b i może być obniżony w razie zatrudnienia osób o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, z udokumentowanym orzeczeniem lub zaświadczeniem o szczególnych schorzeniach (choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane, paraplegia, tetraplegia, hemiplegia, znaczne upośledzenie widzenia [ślepota] oraz niedowidzenie, głuchota i głuchoniemota, nosicielstwo wirusa HIV oraz choroba AIDS, epilepsja, przewlekłe choroby psychiczne, upośledzenie umysłowe, miastenia, późne powikłania cukrzycy).

Pracodawca A zatrudniał w przeliczeniu na etaty 120 pracowników, z tego 1 niepełnosprawnego o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z epilepsją. Liczba brakujących etatów to 4,2, czyli 0,06 x 120 - (3 x 0 - 2 x 1) - 1. Gdyby u pracownika tego nie stwierdzono szczególnych schorzeń, to liczba brakujących etatów wyniosłaby 6,2, tj. 0,06 x 120 - (3 x 0 - 2 x 0) - 1. Zatem wpłata należna za maj wyniosłaby w pierwszym przypadku 5870 zł (0,4065 x 3438,21 x4,2), a w drugim 8665 zł (0,4065 x 3438,21 x 6,2).

Obliczenie liczby brakujących etatów (wykazywanej w poz. 23 DEK-I-0 i DEK-I-a lub poz. 32 DEK-I-b) wymaga porównania osiąganego stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

O ile w przypadku składających DEK-I-0 lub DEK-I-a porównaniu podlegają wyłącznie stany zatrudnienia pracowników, o tyle w przypadku składających DEK-I-b osiągany wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych ustala się jako suma wskaźnika pracowników niepełnosprawnych (poz. 30 DEK-I-b) oraz dwukrotności wskaźnika niepełnosprawnych uczniów, słuchaczy, studentów i wychowanków (poz. 31). Wpływa to na zmniejszenie wpłat, tym bardziej że podmioty te mogą korzystać z obniżenia wskaźnika ustawowego.

Gdyby pracodawca A był uczelnią, do której uczęszczałoby 3500 studentów, z tego 2 niepełnosprawnych, w tym 1 o znacznym stopniu niepełnosprawności z HIV, to liczba brakujących etatów byłaby mniejsza od zera (120 x (0,02 - (3 x 0 + 2 x 1 + 1)/120 - (3 x 1 + 2 x 0 + 2 x 2)/3500)). Gdyby jednak żadna z osób niepełnosprawnych nie była osobą ze szczególnymi schorzeniami, to liczba brakujących etatów wyniosłaby 1,26 (120 x (0,02 - (3 x 0 + 2 x 0 + 1)/120 - (3 x 0 + 2 x 0 + 2 x 2)/3500)).

Kwota wpłaty należnej może być obniżona na podstawie art. 22 ustawy o kwoty ulg wykazanych w informacjach o wysokości obniżenia wpłat na PFRON obliczonych i przekazywanych przez uprawnionych sprzedających ich produkcji lub usług z wyłączeniem handlu. Uprawnionymi sprzedającymi mogą być pracodawcy zarówno otwartego, jak i chronionego rynku pracy, u których co najmniej 30 proc. zatrudnionych stanowią osoby o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności: niewidomi, psychicznie chorzy, upośledzeni umysłowo, z całościowymi zaburzeniami rozwojowymi lub epilepsją (przy czym schorzenia te dokumentuje się orzeczeniami lub zaświadczeniami lekarzy specjalistów) lub osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności. Nabywca korzysta z ulg, począwszy od pierwszej deklaracji wypełnianej po uzyskaniu informacji o wysokości ulgi. Korzystanie z ulgi polega na pomniejszeniu kwoty wpłaty należnej o kwotę ulgi, z tym że wpłata jest pokrywalna ulgami maksymalnie w 80 proc. Niewykorzystana ulga przechodzi na następne miesiące. Obecnie z ulg można korzystać nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia otrzymania wspomnianej informacji.

Korzystając z ulg, warto zwrócić uwagę na dwie kwestie związane z praktycznym przerzucaniem na korzystającego z ulg odpowiedzialności za ich wykorzystanie. Pierwsza tego typu sytuacja jest związana z tym, że zgodnie z art. 22 ust. 2 i 7 ustawy wystawienie informacji jest uzależnione od terminowej zapłaty za przedmiot zakupu. Jednak w przypadku płatności dokonywanej za pośrednictwem banku za datę uregulowania należności uważa się datę obciążenia rachunku bankowego nabywcy, co oznacza, że sprzedający może nie mieć pewności co do terminowości zapłaty. Stąd w informacjach o wysokości ulgi znajdują się klauzule o jej niewiążącym charakterze w razie stwierdzenia przez nabywcę, że nie uiścił należności terminowo. Jest to akceptowalne, ponieważ nabywca (w odróżnieniu od sprzedającego) dysponuje wszelkimi danymi pozwalającymi na potwierdzenie terminowości zapłaty.

Natomiast druga tego typu sytuacja wynika z tego, że od 2011 r. część dotychczas uprawnionych sprzedających formalnie nie spełnia obecnych warunków pozwalających na dalsze wystawianie ulg. Część tych pracodawców wystawia nabywcom informacje o wysokości ulg, sugerując im możliwe stwierdzenie niekonstytucyjności nowych warunków lub zawierając w informacji adnotację, że może ona okazać się niewiążąca oraz że nabywca korzysta z ulg na własną odpowiedzialność. Praktyka ta jest naganna. Z jednej strony sprzedający przerzuca na nabywcę dokonywanie oceny, czy sprzedający spełnia warunki do wystawiania ulg. Z drugiej strony wystawiając nienależną ulgę - w sytuacji gdy przepis art. 22 ustawy korzysta z domniemania konstytucyjności - wprowadzają nabywcę w błąd. Z trzeciej strony wystawianie informacji obecnie nienależnych przez pracodawcę przekonanego o niekonstytucyjności art. 22 ustawy skutkuje narażeniem nabywcy na korzystanie z nienależnych ulg lub na to, że przepadnie mu termin do ich wykorzystania (dwunastomiesięczny termin liczy się do otrzymania informacji). W nowych deklaracjach w bloku D.2. wyraźnie wyodrębniono ulgi według zasad, na których je uzyskano. Można się spodziewać, że ułatwi to nie tylko zarządzanie ulgami przez nabywcę, ale także zweryfikowanie przez PFRON prawidłowości korzystania z ulg.

Kwota należna (lub obniżona kwota należna) może zostać zmniejszona o kwotę umorzenia zastosowanego przed dniem złożenia deklaracji. Kwotę do zapłaty wykazuje się odpowiednio w poz. 34 DEK-I-0 i DEK-I-a lub w poz. 43 DEK-I-b.

Zgodnie z art. 14 ustawy osobie zatrudnionej, która w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej utraciła zdolność do pracy na dotychczasowym stanowisku (o ile wyłączną przyczyną wypadku przy pracy nie było naruszenie przepisów w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przez pracownika z jego winy lub jego stanu nietrzeźwości), pracodawca jest obowiązany wydzielić lub zorganizować odpowiednie stanowisko pracy z podstawowym zapleczem socjalnym, nie później niż w okresie trzech miesięcy od daty zgłoszenia przez tę osobę gotowości przystąpienia do pracy. Zgłoszenie gotowości przystąpienia do pracy powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia uznania za osobę niepełnosprawną. Pracodawca, który nie wydzieli lub nie zorganizuje w przepisanym terminie stanowiska pracy dla wspomnianej osoby, ma zgodnie z art. 23 ustawy obowiązek dokonania wpłaty na PFRON w wysokości piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za pracownika, w dniu rozwiązania stosunku pracy z tą osobą.

Wpłata, o której mowa w art. 23 ustawy, jest wykazywana w deklaracji DEK-W. Deklaracja ta składa się z 6 części.

Pierwszą częścią jest blok informacyjny określający składającego, adresata deklaracji (tj. Zarząd PFRON), termin oraz podstawę prawną składania deklaracji. Warto tu zwrócić uwagę na dwie kwestie.

Po pierwsze, stosownie do informacji zawartych w bloku informacyjnym składającym jest pracodawca, o którym mowa w art. 23 ustawy. Podmiotem wpłaty, o której mowa w tym przepisie, może być każdy pracodawca w rozumieniu art. 3 k.p., a więc każdy zatrudniający pracowników w rozumieniu art. 2 k.p. - niezależnie od stanu zatrudnienia ogółem i struktury zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Tak jak w przypadku deklaracji DEK-I-0, DEK-I-a i DEK-I-b powstanie zobowiązania z tytułu wpłaty deklarowanej w DEK-W następuje z mocy prawa w razie wystąpienia okoliczności powodujących powstanie tego zobowiązania. Oznacza to, że w dniu składania deklaracji DEK-W podmiot nie musi być już pracodawcą. Natomiast musiał nim być w okresie sprawozdawczym, za który naliczana jest wpłata.

Po drugie, termin złożenia deklaracji DEK-W wynika z art. 49 ust. 2 ustawy i przypada 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniała najpóźniejsza przesłanka powstania obowiązku wpłaty, a więc rozwiązanie umowy o pracę z osobą, o której mowa w art. 14 ustawy. Natomiast termin płatności wpłaty zadeklarowanej w DEK-W przypada w dniu rozwiązania umowy o pracę z tą osobą. Jeżeli umowę o pracę rozwiązano np. 18 maja 2011 r., nie spełniając uprzednio warunków określonych w tym przepisie, to termin złożenia deklaracji DEK-W przypadnie 20 czerwca 2011 r., zaś termin zapłaty - 18 maja 2011 r.

Kolejną częścią DEK-W jest blok A zawierający podstawowe dane o składającym: numer w rejestrze PFRON, NIP, REGON, pełna nazwa, adres, numery telefonu i faksu oraz adres poczty elektronicznej. Tak jak w przypadku deklaracji DEK-Z numery NIP i REGON wykazuje się tylko w przypadku, gdy ich nadanie wynika z przepisów prawa. Podmioty, którym nie nadaje się tych numerów, nie wypełniają poz. 2 i 3 DEK-W. Także brak numeru w rejestrze PFRON nie stanowi przeszkody do złożenia deklaracji.

W bloku B podaje się dane o deklaracji, tj. czy deklaracja jest zwykła, czy korygująca (poz. 15 DEK-W) oraz okres sprawozdawczy (poz. 14 DEK-W). Okresem sprawozdawczym jest w przypadku wpłaty, o której mowa w art. 23 ustawy, miesiąc, w którym uległa rozwiązaniu umowa o pracę z osobą, o której mowa w art. 14 ustawy. W wyżej przytoczonym przykładzie okresem sprawozdawczym byłby maj 2011 r.

Rozliczenia wpłaty dotyczy blok C deklaracji DEK-W. W bloku C1. wykazuje się dane o przesłankach powodujących powstanie obowiązku wpłaty, o której mowa w art. 23 ustawy.

W poz. 16 wskazuje się na wypadek przy pracy lub chorobę zawodową, będące przyczyną utraty zdolności do pracy na dotychczasowym stanowisku pracy przez pracownika (poz. 16). Jeżeli przyczyna utraty zdolności do pracy na dotychczasowym stanowisku pracy była inna niż wypadek przy pracy lub choroba zawodowa, a także gdy przyczyną w tym zakresie był wypadek przy pracy wynikający z udowodnionego przez pracodawcę naruszenia przepisów w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przez pracownika z jego winy lub jego stanu nietrzeźwości - to nie powstaje zobowiązanie z tytułu wpłaty, o której mowa w art. 23 ustawy.

Kolejnym etapem przyczyniającym się do powstania obowiązku omawianej wpłaty jest uznanie pracownika za osobę niepełnosprawną. W poz. 17 należy wykazać dzień, w którym skutecznie uznano pracownika za osobę niepełnosprawną (po raz pierwszy lub kolejny), a nie dzień, od którego datowała się ta niepełnosprawność. Od tego dnia biegnie miesięczny termin do zgłoszenia przez pracownika gotowości przystąpienia do pracy. Dzień zgłoszenia tej gotowości (w dowolnej formie) wykazuje się w poz. 18 DEK-W.

Należy zwrócić uwagę na to, że art. 14 ustawy nie odnosi się do daty faktycznego przystąpienia do pracy, lecz wyłącznie do zgłoszenia tej gotowości.

Ostatnią datą wykazywaną w bloku C1. jest data rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem, w odniesieniu do którego pracodawca nie dopełnił terminowo obowiązków przystosowawczych określonych w art. 14 ustawy. Data ta wyznacza okres sprawozdawczy. Na jednej deklaracji DEK-W wykazuje się wyłącznie dane dotyczące jednej osoby, o której mowa w art. 14 ustawy. Jeżeli zatem w danym miesiącu rozwiązano by umowę o pracę z kilkoma takimi osobami, to dla każdej z nich należy sporządzić osobną deklarację DEK-W. W bloku C2. wykazuje się kwotę przeciętnego wynagrodzenia w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy (poz. 20 DEK-W) oraz kwotę wpłaty (poz 21). Kwota wpłaty jest równa iloczynowi liczby osób (a nie etatów), których dotyczyło niedopełnienie obowiązków dostosowawczych oraz 15-krotności przeciętnego wynagrodzenia. Kwota wpłaty należnej, o której mowa w art. 23 ustawy, jest taka sama niezależnie od wymiaru czasu pracy danego pracownika, jego stażu pracy czy liczby dni przepracowanych w okresie sprawozdawczym.

W bloku C3. wykazuje się dane o złagodzeniu obowiązku wpłat, z tym że w poz. 22 wykazuje się podstawę prawną wszystkich zastosowanych form złagodzenia obowiązku wpłaty zastosowanych przed dniem złożenia deklaracji, a więc umorzenia, rozłożenia na raty oraz odroczenia terminu płatności. Natomiast na wysokość zobowiązania do zapłaty wpływa wyłącznie umorzenie należności głównej zastosowane przed dniem złożenia deklaracji. Kwota ta, wykazana w poz. 23 pomniejsza kwotę wpłaty należnej. Zatem kwota wpłaty do zapłaty (poz. 24 w bloku C4.) jest równa różnicy pomiędzy kwotą należną z poz. 21 a kwotą zastosowanego złagodzenia obowiązku wpłaty z poz. 23.

Zmiana art. 49 ust. 1 ustawy spowodowała przeniesienie wszystkich wpłat na PFRON związanych ze szczególnymi uprawnieniami i obowiązkami dysponentów ZFRON - do jednej deklaracji (DEK-II-a). Składa się ona z 6 części: informacyjnej, identyfikacyjnej (blok A), danych o deklaracji (blok B), uwag (blok D), oświadczeń (te części deklaracji są analogiczne jak w przypadku deklaracji DEK-I-0, DEK-I-a, DEK-I-b i DEK-W), a także z bloku C dotyczącego rozliczenia wpłat.

W bloku C1. wykazuje się dane o okolicznościach skutkujących powstaniem zobowiązania wykazywanego w tej deklaracji.

Dane z poz. 16-20 DEK-II-a wykazuje się w celu ustalenia kwoty, którą dysponent ZFRON powinien przekazać na ZFRON i na PFRON w związku z korzystaniem ze zwolnień z podatków i opłat na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy oraz w związku z korzystaniem z przysługującego mu na podstawie art. 38 ust. 2 i 2a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 51, poz. 307, z późn. zm.), dalej jako u.p.d.f., prawa do nieodprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń i innych świadczeń wypłacanych pracownikom.

W poz. 17 wykazuje się kwotę środków uzyskanych na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy, zaś w poz. 18 wykazuje się kwoty środków uzyskanych na podstawie art. 38 ust. 2 i 2a u.p.d.f., zaś poz. 16 stanowi sumę wszystkich przychodów ZFRON.

W DEK-II-a wykazuje się wyłącznie kwoty uzyskane, które bezpośrednio lub pośrednio skutkowały powstawaniem obowiązku wpłat za dany okres sprawozdawczy. W poz. 19 wykazuje się kwotę uzyskanych środków, która w okresie sprawozdawczym powinna była być przekazana na ZFRON. Pozycja 19 jest równa 90 proc. zwolnień, o których mowa w art. 31 ust. 1 ustawy oraz odpowiednio 90 proc. kwot zatrzymanych zaliczek na podatek dochodowy na podstawie art. 38 ust. 2 od wynagrodzeń i świadczeń naliczanych za okresy przed 1 stycznia 2011 r., 60 proc. kwot zatrzymanych zaliczek od wynagrodzeń i świadczeń naliczanych za okresy począwszy od 1 stycznia 2011 r. oraz odpowiedniej kwoty zaliczek wynikających z art. 38 ust. 2a u.p.d.f.

Natomiast poz. 20 jest równa kwocie uzyskanych środków, która jest należna PFRON, a więc sumie 10 proc. zwolnień, o których mowa w art. 31 ust. 1 ustawy oraz odpowiednio 10 proc. kwot zatrzymanych zaliczek na podatek dochodowy na podstawie art. 38 ust. 2 od wynagrodzeń i świadczeń naliczanych za okresy przed 1 stycznia 2011 r., 40 proc. kwot zatrzymanych zaliczek od wynagrodzeń i świadczeń naliczanych za okresy począwszy od 1 stycznia 2011 r. Jeżeli w danym miesiącu pracodawca miał odprowadzić na PFRON kwoty z tytułu zatrzymanych zaliczek na podatek dochodowy, które były naliczone zarówno od wynagrodzeń i świadczeń wypłacanych za okresy przypadające zarówno przed jak i po 1 stycznia 2011 r., to warto zamieścić w uwagach adnotację odnośnie do poszczególnych kwot uzyskanych środków z tego tytułu. PFRON mając te dane będzie mógł zweryfikować prawidłowość obliczenia kwot z poz. 19 i 20 poprzez odpowiednie zastosowanie wskaźników podziału tych środków (tj. 10:90 i 40:60).

Warto wspomnieć, że nie tylko kwota należna PFRON wykazywana w poz. 20 będzie dla PFRON ważna. Także kwota do przekazania na ZFRON (poz. 19) ma istotne znaczenie, ponieważ pozwala na ogólną weryfikację terminowości przekazywania środków należnych ZFRON na rachunek bankowy tego funduszu. Jest to ważne, ponieważ nieprzekazanie tych środków lub przekazanie ich na rachunek ZFRON po terminie określonym w art. 33 ust. 3 pkt 3 ustawy (określonym na 7 dni od dnia uzyskania środków przez dysponenta ZFRON) skutkuje - obok niezgodnego z ustawą wydatkowania ZFRON - powstaniem obowiązku wpłaty na PFRON w wysokości 30 proc. kwoty, której dotyczyły te nieprawidłowości. Podstawą obliczenia tej wpłaty jest art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy. Data ujawnienia tych okoliczności jest wykazywana w poz. 21, zaś kwota wpłaty z tego tytułu jest wykazywana w poz. 22 DEK-II-a.

Zgodnie z art. 33 ust. 4a¹ ustawy na równi z niezgodnym przeznaczeniem środków ZFRON traktuje się nieutworzenie ZFRON, nieprowadzenie ewidencji środków ZFRON lub nieprowadzenie rachunku bankowego środków tego funduszu, z tym że kwota wpłaty, o której mowa w art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy, jest równa 30 proc. kwoty środków ZFRON ustalonej na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy. Tak jak w przypadku wpłaty, o której mowa w art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy, powstanie obowiązku wpłat wiąże się z ujawnieniem wspomnianych okoliczności. Datę ich ujawnienia wykazuje się w poz. 23, zaś kwotę wpłaty określonej w art. 33 ust. 4a¹ ustawy równej 30 proc. kwoty, której dotyczyły te nieprawidłowości - w poz. 24 DEK-II-a.

Przepisem art. 33 ust. 4c ustawy wprowadzono czasowe ograniczenia w korzystaniu ze środków ZFRON. Uzyskane w danym roku kalendarzowym środki ZFRON pochodzące ze zwolnień, o których mowa w art. 31 ust. 1 ustawy, oraz kwoty pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 2 tej ustawy (a więc środki uzyskane na podstawie art. 38 ust. 2 i 2a u.p.d.f.), które nie zostały wykorzystane w terminie do 31 grudnia następnego roku, podlegają wpłacie do PFRON. Wpłata ta ma wpłynąć na lepsze wykorzystanie tych środków: w przepisanym terminie - przez pracodawcę, a jeżeli nie zdoła on ich wykorzystać - przez PFRON. Przynajmniej częściowo ograniczy to znaczące nawisy niewykorzystanych środków na ZFRON, z których nie korzystają niepełnosprawni. Warto zwrócić uwagę m.in. na trzy kwestie.

Po pierwsze, zwrot dotyczy niewykorzystanych środków ZFRON niezależnie od puli środków ZFRON, do których je przyporządkowano. W tym samym stopniu dotyczy on niewykorzystanych środków na pomoc indywidualną, indywidualne programy rehabilitacji, co na tzw. pulę ogólną ZFRON.

Po drugie, określono zamknięty katalog źródeł pochodzenia środków ZFRON, a podlegających zwrotowi w razie nieterminowego wykorzystania. Zatem obowiązek wpłat nie dotyczy np. nadwyżek dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych, które wpływały na ZFRON z przeznaczeniem na indywidualne programy rehabilitacji czy środków przekazanych na ZFRON z tytułu darowizn.

Po trzecie, art. 33 ust. 4c ustawy odnosi się do uzyskanych środków pochodzących z określonych źródeł, a nie do środków uzyskanych z danego tytułu. Jest to istotne, ponieważ eliminuje możliwość omijania prawa np. poprzez pożyczanie osobom niepełnosprawnym środków ZFRON wymienionych w art. 33 ust. 4c ustawy lub poprzez wymienianie się środkami ZFRON w ramach realizacji wspólnych zadań przez kilka ZPChr, a następnie odzyskiwania tych środków po upływie terminu określonego w tym przepisie. Operacje te nie skutkują wyłączeniem obowiązku wpłaty ani nie przedłużają terminu wykorzystania tych środków. Skutku takiego nie odnoszą także transfery środków ZFRON dokonywane na podstawie art. 33 ust. 8 lub 8a ustawy.

Terminem płatności tych wpłat jest 20 stycznia roku następującego po roku, w którym zakończył się okres na wykorzystanie środków (np. dla środków uzyskanych 15 kwietnia 2011 r., a niewykorzystanych do 31 grudnia 2012 r. termin płatności upływa 20 stycznia 2013 r.). W zakresie tym istnieje wyjątek, zgodnie z którym wspomniane środki, uzyskane przed 1 stycznia 2011 r., które nie zostały wykorzystane do 31 grudnia 2011 r., podlegają wpłacie do PFRON w terminie do 20 stycznia 2012 r. Jest to jednocześnie termin złożenia deklaracji DEK-II-a w zakresie dotyczącym tej wpłaty.

Wpłaty tej dotyczą poz. 25 i 26 DEK-II-a. W poz. 25 wykazuje się datę kończącą okres wykorzystania wspomnianych środków (w pierwszym przykładzie 31 grudnia 2012 r., a w drugim - 31 grudnia 2011 r.). Data wykazana w tej pozycji wyznacza okres sprawozdawczy wykazywany w poz. 14 DEK-II-a (w pierwszym przykładzie będzie to np. grudzień 2012, a w drugim - grudzień 2011 r.). Natomiast w poz. 26 należy wykazać kwotę niewykorzystanych środków podlegających wpłacie do PFRON.

Wpłata, o której mowa w art. 33 ust. 4c ustawy, nie jest jedyną wpłatą, której koncepcja opiera się na tym, że pracodawca może dysponować uzyskanymi środkami w ograniczonym zakresie i jedynie okresowo, a w razie zajścia określonych okoliczności ma obowiązek przekazania niewykorzystanych środków do PFRON.

Od 2003 r. obowiązuje w obecnym kształcie wpłata normowana w art. 33 ust. 7 ustawy, uiszczana w razie likwidacji, upadłości albo wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonego przez pracodawcę ZPChr lub utraty statusu ZPChr. Na tej podstawie wpłacie do PFRON podlegają niewykorzystane - według stanu na dzień likwidacji, upadłości lub utraty statusu ZPChr - środki ZFRON wraz z kwotą odpowiadająca kwocie wydatkowanej ze środków ZFRON na nabycie, wytworzenie lub ulepszenie środków trwałych w związku z modernizacją zakładu, utworzeniem lub przystosowaniem stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych, budową lub rozbudową bazy rehabilitacyjnej, wypoczynkowej i socjalnej oraz na zakup środków transportu - w części, która nie została pokryta odpisami amortyzacyjnymi, ustalonymi przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych wynikających z wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych (niezależnie od faktycznie zastosowanej metody amortyzacji) - na dzień zaistnienia wspomnianych okoliczności. Warto przy tym zwrócić uwagę na to, że nie mają w tym przypadku znaczenia powody zaistnienia tych sytuacji. Obowiązek wpłat obejmuje zarówno utratę statusu ZPChr w związku z niespełnieniem któregokolwiek z warunków niezbędnych do dalszego legitymowaniu się statusem, jak i utratę statusu wynikającą z rezygnacji pracodawcy z dalszego prowadzenia działalności w tej formule.

Kwotę tych środków wykazuje się w poz. 28 DEK-II-a. Jeżeli po dokonaniu tej wpłaty pracodawca otrzyma środki, które powinny były wpłynąć na ZFRON (np. w wyniku rozliczeń z kontrahentami, których usługi lub produkcję zakupiono ze środków ZFRON albo w wyniku spłaty pożyczki udzielonej z ZFRON osobom niepełnosprawnym), ale fundusz ten już nie istniał u tego pracodawcy - środki te podlegają również wpłacie na PFRON tytułem omawianej wpłaty, co wymaga złożenia korygującej deklaracji DEK-II-a.

W art. 33 ust. 7 ustawy określono termin dokonania tej wpłaty: niezwłocznie. Zważywszy, że przepis ten określa okoliczności skutkujące powstaniem obowiązku wpłaty, stosownie do art. 49 ust. 2 ustawy, wpłaty dokonuje się do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu zaistnienia tych okoliczności (datę zaistnienia tych okoliczności wykazuje się dlatego w poz. 27 DEK-II-a). Jeżeli upadłość ogłoszono ze skutkiem od 19 maja 2011 r., to wpłaty należy dokonać za maj 2011 r. - w terminie do 20 czerwca 2011 r. Ustawa przewiduje jednak trzy wyjątki od obowiązku dokonania wpłaty na PFRON w tych okolicznościach.

Po pierwsze, gdy likwidacja zakładu następuje w związku z przejęciem zakładu przez inny ZPChr lub w wyniku połączenia z takim zakładem. Wówczas zgodnie z art. 33 ust. 8 ustawy niewykorzystane środki ZFRON podlegają przekazaniu w terminie do 3 miesięcy na ZFRON zakładu przejmującego zakład likwidowany. Ustawodawca nie przesądził o formie ani prawnej podstawie przejęcia, co oznacza, że dotyczy to zarówno przejęcia w znaczeniu podmiotowym (np. na zasadach przewidzianych w kodeksie spółek handlowych), jak i w znaczeniu podmiotowym (np. przewidzianym dotychczas w kodeksie cywilnym). Jednak w razie przekroczenia tego terminu (niezależnie od powodów tego stanu) pracodawca nie może skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 33 ust. 8 ustawy i musi dokonać wpłaty określonej w art. 33 ust. 7 i 7a ustawy.

Po drugie, obowiązujący od 2011 r. przepis art. 33 ust. 8a ustawy przewiduje szczególny sposób postępowania w razie przejęcia pracowników ZPChr w związku z podziałem lub nabyciem tego zakładu lub jego części albo w wyniku zmiany formy organizacyjnoprawnej ZPChr prowadzonego przez osobę fizyczną.

W tym przypadku stosuje się art. 33 ust. 8 ustawy, z tym że środki ZFRON podlegają podziałowi pomiędzy pracodawcę, o którym mowa w art. 30 ust. 2a pkt 1a, oraz pracodawcę dotychczas legitymującego się statusem ZPChr, który pozostał dysponentem ZFRON - proporcjonalnie do procentowego udziału stanu zatrudnienia przejętych pracowników niepełnosprawnych ZPChr w stanie zatrudnienia osób niepełnosprawnych pracodawcy dotychczas legitymującego się statusem ZPChr - ustalonego w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, według stanu na dzień podziału lub zbycia ZPChr lub jego części.

Należy zatem zauważyć, że przepis ten może być szeroko stosowany, ponieważ przepisy art. 33 ust. 8a ani art. 30 ust. 2a pkt 1a ustawy nie ograniczają podstaw prawnych dokonania podziału zakładu (obejmie on zatem zarówno podział podmiotowy dokonany na podstawie kodeksu spółek handlowych czy prawa spółdzielczego, jak i podział przedmiotowy). Nie określa także trybu nabycia (w znaczeniu zakupienia i przewłaszczenia) zakładu lub jego części ani nie ogranicza ani nie ustanawia minimalnej wielkości części zakładu czy elementów przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ k.c. będących przedmiotem tej transakcji, o których mowa w art. 30 ust. 2a pkt 1 ustawy. Nie określa także podstawy prawnej zmiany formy organizacyjnoprawnej ZPChr prowadzonego przez osobę fizyczną. Oznacza to, że udział w ZFRON dotychczasowego dysponenta znajdzie zastosowanie we wszystkich wspomnianych przypadkach pod warunkiem zachowania statusu lub nabycia go w trybie art. 30 ust. 2a pkt 1a ustawy oraz przejęcia wszystkich lub niektórych pracowników dotychczasowego dysponenta ZFRON.

Natomiast przekazaniu do PFRON tytułem wpłaty - o której mowa w art. 33 ust. 7 ustawy - podlega kwota stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą środków ZFRON pracodawcy dotychczas legitymującego się statusem ZPChr według stanu na dzień podziału lub zbycia części lub całości ZPChr a sumą kwot przypadającą poszczególnym pracodawcom.

Kwotę wpłaty na PFRON, o której mowa w art. 33 ust. 8a ustawy, wykazuje się w poz. 30 DEK-II-a. Wpłaty tej dokonuje się w terminie 3 miesięcy od dnia dokonania podziału lub zbycia ZPChr lub jego części. Datę, w której upłynął trzymiesięczny termin przekazania środków ZFRON uprawnionemu pracodawcy, który przejął pracowników, wykazuje się w poz. 29 DEK-II-a. Wyznacza ona okres sprawozdawczy i termin wpłaty. Termin ten został zatem określony odmiennie niż w art. 49 ust. 2 ustawy, który jednakże nadal określa termin złożenia deklaracji DEK-II-a w zakresie dotyczącym wpłaty dokonywanej na podstawie art. 33 ust. 8a pkt 2 ustawy.

ZPChr X sprzedał zakładowi Y część zakładu. Y przejął 40 ze 100 osób niepełnosprawnych zatrudnianych przez X (dane w etatach) i nabył status na podstawie art. 30 ust. 2a pkt 1a ustawy. X zachował status ZPChr i 30 pracowników niepełnosprawnych. Stan ZFRON w dniu zbycia wynosił 300 000 zł. Y otrzyma 120 000 zł, tj. 300 000 x 40/100, a X zachowa 90 000 zł, tj. 300 000 x 30/100, zaś do PFRON należy odprowadzić kwotę 90 000 zł, tj. 300 000 x (100-40-30)/100.

Trzeci wyjątek od obowiązku dokonania wpłaty, o której mowa w art. 33 ust. 7 i 7a ustawy, zachodzi w sytuacji, gdy pracodawca utracił status ZPChr, a nie został przejęty przez inny ZPChr. Pracodawca może pozostać dysponentem ZFRON na dotychczasowych zasadach, jeżeli osiąga stan zatrudnienia ogółem w wysokości co najmniej 15 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych w wysokości co najmniej 25 proc. Pracodawca, który zachował prawo do dysponowania ZFRON na podstawie art. 33 ust. 7b ustawy, ma prawo dysponowania tym funduszem do czasu zaprzestania spełniania określonych w tym przepisie warunków dotyczących struktury zatrudnienia. Do pracodawcy tego, zgodnie z art. 33a ustawy stosuje się przepisy dotyczące ZFRON, a określone w art. 33 ustawy. Stąd w razie w sytuacji określonej w art. 33 ust. 7 ustawy (np. upadłości) pracodawca musi co do zasady dokonać wpłaty określonej w tym przepisie, nawet jeżeli nadal spełnia warunki określone w art. 33 ust. 7b ustawy.

Łączną kwotę wpłat dotyczących ZFRON, należnych za dany okres sprawozdawczy, należy wykazać w poz. 31 DEK-II-a. Stanowi ona sumę kwot wykazanych w poz. 20, 22, 24, 26, 28 i 30. Kwota ta jest jednocześnie kwotą do zapłaty wykazywaną w poz. 34 DEK-II-a, chyba że przed złożeniem deklaracji pracodawcy umorzono część lub całość należności z tego tytułu - wówczas kwotę wpłaty należnej z poz. 31 pomniejsza się o kwotę tego umorzenia wykazaną w poz. 33 DEK-II-a.

Wpłaty związane z zakładowym funduszem aktywności (ZFA), którym gospodarują zakłady aktywności zawodowej (ZAZ) są wykazywane w deklaracji DEK-II-b.

Zgodnie z art. 29 ust. 3a¹ ustawy, w przypadku wydatkowania ZFA niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy lub w razie nieprzekazania niewykorzystanych środków ZFA na wyodrębniony rachunek bankowy tego funduszu w terminie do 31 grudnia roku, w którym uzyskano te środki, pracodawca jest obowiązany do dokonania wpłaty na PFRON w wysokości 30 proc. tych środków. Okresem sprawozdawczym jest w tym przypadku miesiąc ujawnienia tych nieprawidłowości. Dlatego datę ich ujawnienia wykazuje się w poz. 16, a kwotę tej wpłaty - w poz 17 DEK-II-b.

Kolejną wpłatę związaną z ZFA normuje art. 29 ust. 3b ustawy, który stanowi, że w razie likwidacji lub utraty statusu ZAZ, wykreślenia organizatora z EDG lub KRS, likwidacji lub upadłości organizatora ZAZ, środki publiczne otrzymane na utworzenie zakładu oraz niewykorzystane według stanu na dzień zaistnienia którejkolwiek z tych okoliczności środki ZFA podlegają niezwłocznie wpłacie do PFRON wraz z kwotą odpowiadającą kwocie wydatkowanej ze środków ZFA na nabycie, wytworzenie lub ulepszenie środków trwałych w związku z modernizacją zakładu, utworzeniem lub przystosowaniem stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych - w części, która nie została pokryta odpisami amortyzacyjnymi, ustalonymi przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych wynikających z wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych na dzień zaistnienia tych okoliczności (poz. 18 DEK-II-b). Kwotę tej wpłaty wykazuje się w poz. 19 DEK-II-b, zaś w poz. 20 wyszczególnia się samą kwotę niewykorzystanych środków ZFA. Jeżeli jednak likwidacja ZAZ następuje w związku z przejęciem zakładu przez inny ZAZ lub w wyniku połączenia z ZAZ, to niewykorzystane środki ZFA podlegają przekazaniu w terminie do trzech miesięcy na ZFA zakładu przejmującego zakład likwidowany.

@RY1@i02/2011/101/i02.2011.101.209.0005.001.jpg@RY2@

Luiza Klimkiewicz, specjalista pomocy publicznej

Luiza Klimkiewicz

specjalista pomocy publicznej

Art. 29 ust. 3b, art. 33, art. 49 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 214, poz. 1407 z późn. zm.).

Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 18 lutego 2011 r. w sprawie ustalenia wzorów deklaracji składanych Zarządowi Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przez pracodawców zobowiązanych do wpłat na ten Fundusz (Dz.U. nr 44, poz. 231).