Tydzień z komentarzami

Podstawowym elementem stosunku pracy jest zobowiązanie się pracownika do wykonywania pracy na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę. Konkretyzację ogólnego pozostawania w dyspozycji pracodawcy w określonym miejscu i terminie stanowi art. 100 par. 2 pkt 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502; dalej: k.p.). Wynika z niego, że pracownik jest zobowiązany w szczególności przestrzegać czasu pracy ustalonego w zakładzie pracy. Co się tyczy natomiast miejsca pracy, regulację w tym zakresie powinna zawierać umowa o pracę (jest to obligatoryjny element umowy o pracę).

Podczas zatrudnienia każdego pracownika - co do zasady - zdarzają się sytuacje, które uniemożliwiają świadczenie pracy. Szczegółowe regulacje w zakresie usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy zawiera komentowane rozporządzenie wydane na podstawie art. 2982 k.p. Podzielone zostało ono na dwa zasadnicze rozdziały - rozdział pierwszy usprawiedliwianie nieobecności w pracy i drugi - zwolnienia od pracy (pomijam w tym miejscu rozdział trzeci zawierający przepisy końcowe).

W poniższym komentarzu zwrócono także uwagę na konsekwencje nieusprawiedliwionej nieobecności pracownika w zakładzie pracy - w szczególności na możliwość nałożenia przez pracodawcę kar porządkowych, a także kwestię wypowiedzenia i rozwiązania bez wypowiedzenia umowy o pracę. Zagadnienia te reguluje co prawda kodeks pracy, a nie przepisy omawianego rozporządzenia, jednak omówienie tych spraw jest kluczowe, a zatem nie sposób ich pominąć. Nie mniej ważne są konsekwencje usprawiedliwionej nieobecności - w szczególności zakaz wypowiadania umowy o pracę uregulowany w art. 41 k.p., a także możliwość rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia.

@RY1@i02/2014/230/i02.2014.230.217000100.802.jpg@RY2@

dr Wojciech Ostaszewski asystent sędziego Sądu Najwyższego

dr Wojciech Ostaszewski

asystent sędziego Sądu Najwyższego

● z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

● z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców

● z 13 marca 2006 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników

● z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

● z 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych

● z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy

● z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych

● z 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

● z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (wybrane przepisy)

● z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (przepisy dotyczące zatrudniania cudzoziemców)

● z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych

● Ponadto:

● rozporządzenie z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. poz. 167)

● rozporządzenie z 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania (Dz.U. nr 60, poz. 282)

● rozporządzenie z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. nr 2, poz. 14 ze zm.)

● rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w kodeksie pracy (Dz.U. nr 62, poz. 289