Wybór polskiego prawa nie pozbawia ochrony za granicą

@RY1@i02/2014/191/i02.2014.191.18300070b.802.jpg@RY2@

Karolina Zalewska-Zbiciak associate, kancelaria Prawna Świeca i Wspólnicy Sp. k.

Polski pracodawca powinien mieć świadomość, że przedmiotowe uregulowanie w belgijskim porządku prawnym zdecydowanie różni się od norm obowiązujących w Polsce. Tym samym wybór prawa polskiego nie będzie skutkował wyłączeniem propracowniczych rozwiązań belgijskich. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 15 marca 2011 r. (sprawa C 29/10). Zgodnie z nim "dokonany w umowach o pracę wybór prawa nie może prowadzić do pozbawienia pracownika ochrony, która przysługuje mu na podstawie bezwzględnie obowiązujących przepisów, które miałyby zastosowanie w przypadku braku wyboru prawa".

Ustawodawstwo belgijskie wyróżnia trzy typy umów o zakazie konkurencji: ogólna klauzula o zakazie konkurencji, specjalna klauzula o zakazie konkurencji i klauzula o zakazie konkurencji dla przedstawicieli handlowych. Zgodnie z przepisami prawa belgijskiego minimalne odszkodowanie przysługujące pracownikowi za zawarcie przedmiotowej klauzuli nie może być niższe niż 50 proc. kwoty jego zarobków brutto. Maksymalny okres obowiązywania umowy o zakazie konkurencji to 12 miesięcy. Przedmiotowy zakaz jest również ograniczony do obszaru, na którym pracownik może prowadzić działalność konkurencyjną w stosunku do pracodawcy, jednakże nie może on wykraczać poza terytorium Belgii. Wyjątek stanowią przedstawiciele handlowi i firmy posiadające międzynarodowy zakres działalności lub istotne interesy ekonomiczne, techniczne lub finansowe na rynkach międzynarodowych, a także mające wewnętrzny dział badań i rozwoju. Jednakże aby klauzula skutecznie funkcjonowała w obrocie prawnym, roczna pensja pracownika musi przekroczyć wysoki, jak na warunki polskie, próg.

Podsumowując, zawarcie w umowie o zakazie konkurencji zapisów sprzecznych z powyższym będzie skutkować nieważnością całej klauzuli.

Not. BL